Czwarta-Kwarta.com: Vladimir Radmanovic

Przed NBA
Radmanovic rozpoczął swoją koszykarską karierę w drużynie KK Crvena Zvezda (Red Star) Belgrade w wieku 16 lat w roku 1996, spędził tam 3 i pół sezonu. W pierwszych latach nie był znaczącym zawodnikiem drużyny. Dopiero w sezonie 1999/00 dostał więcej czasu gry i mógł pokazać co potrafi. Przebywając na parkiecie średnio 25.7 minut odnotowywał średnio 7.2 punktów, 5.5 zbiórek i 1.5 asyst. Od stycznia 2001 do draftu, grał w KK FMP Zeleznik. Z tą drużyną wystąpił w Saporta Cup gdzie był wyróżniającym się zawodnikiem zdobywając średnio 13.1 punktów i 9.9 zbiórek. Warto jeszcze odnotować, że w Mistrzostwach Europy do lat 22 w 1998, grał on w reprezentacji Jugosławii, która zdobyła złoty medal.

Draft
W 2001 Radmanovic zdecydował się przystąpić do draftu. Przed naborem sprawdzało go 13 drużyn, sporo z nich było nim zainteresowanych ponieważ szukano kolejnego Nowitzkiego. Jako, że Radmanovic też był wysokim zawodnikiem świetnie spisującym się na dystansie, wierzono, że on także może stać się równie wybitnym graczem. Ostatecznie został wybrany w pierwszej rundzie z numerem 12 przez Sonics.

NBA

2001/02
W swoim debiutanckim sezonie Radmanovic od razu stał się znaczącym rezerwowym Sonics. Przez pierwsze 44 spotkania, 2 razy dostał okazję gry w pierwszej piątce, ale dopiero kontuzja Bakera sprawiła, że w wyjściowym składzie zagościł na dłużej. Od połowy lutego, w 12 kolejnych meczach, był podstawowym graczem. Jednak przez pierwsze 9 spotkań wyróżniał się jedynie rzutami za trzy, ale nie udało mu się przekroczyć bariery 10 punktów. Dopiero w następnych 3 meczach znacznie bardziej przydawał się w ataku i zdobywał ponad 10 punktów, w tym raz więcej niż 20, ustanawiając swój rekord sezonu. Jego dobrą passę zakończyła kontuzja palca stopy. Z jej powodu musiał opuścić miesiąc rozgrywek i wrócił do gry dopiero na ostatnie 5 spotkań części zasadniczej. W sumie wystąpił w 61 meczach, z czego 16 rozpoczynał od pierwszej minuty. Na parkiecie przebywał średnio 20.2 minut, odnotowując średnio 6.7 punktów, 3.8 zbiórek i 1.3 asyst. 13 spotkań zakończył mając na koncie co najmniej 10 punktów. Już wtedy imponował bardzo dobrym rzutem za trzy, jego skuteczność w tym elemencie wyniosła 42%, co dało mu drugie miejsce w drużynie pod tym względem. Udany sezon został uwieńczony wyborem do drugiej piątki najlepszych debiutantów.

Na początku pierwszej rudny, w starciu ze Spurs, trener McMillan nie korzystał zbyt często z debiutanta. W efekcie w pierwszych 3 meczach Radmanovic grał średnio 13 minut i zdobył w sumie tylko 8 punktów. Jednak w spotkaniu numer 3 kontuzji doznał Lewis i w następnym meczu w pierwszej piątce zastąpił go Radmanovic. Czwarty mecz rywalizacji ze Spurs był jego najlepszym, pod względem strzeleckim, występem w sezonie. Na swoim koncie miał 23 punkty, a za trzy trafił 5 rzutów na 7 oddanych. W następnym spotkaniu już tak dobrze nie zagrał, a jego drużyna odpadała z playoffs. Jego statystyki w tych 5 meczach to 7.6 punktów, 3.6 zbiórek i 1 asysta przez 22.6 minut.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 21 REB: 9 AST: 5 BLK: 4 STL: 4

2002/03
Drugi sezon Radmnovic rozpoczął będąc czołowym zmiennikiem, ale w pierwszej piątce pojawił się już w czwartym spotkaniu sezonu i występował w niej przez 8 kolejnych meczów. Było to spowodowane problemami zdrowotnymi Evansa. Dlatego mimo że Radmanovic prezentował się wtedy bardzo dobrze (12.6pts/ 6.8reb), to kiedy podstawowy PF wrócił do pełni zdrowia, został on ponownie przesunięty na ławkę. Trener uznał, że jako rezerwowy, potrafiący zdobyć sporo punktów, będzie dla drużyny bardziej przydatny i w tej roli występował przez znaczną większość sezonu. Jako drugoroczniak jego grał znacznie dłużej i na boisku przebywał średnio 26.5 minut. To pomogło mu poprawić statystyki, które wyniosły 10.1 punktów, 4.5 zbiórek i 1.3 asyst. Z 72 rozegranych meczów (16 w pierwszej piątce), 35 kończył z dorobkiem przynajmniej 10 punktów, 3 razy odnotował dwucyfrową liczbę zbiórek i tyle samo miał double-doubles. Ponownie był drugim najskuteczniejszym zawodnikiem Sonics pod względem rzutów za trzy, ale tym razem jego skuteczność była znacznie niższa niż rok wcześniej (35.5%).

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 29 REB: 11 AST: 4 BLK: 2 STL: 3

2003/04
Teraz już wiemy, że trzeci sezon gry w NBA, był dla Radmnovica najlepszym w karierze. Po pierwsze grał najdłużej, średnio 30.1 minut, co pomogło mu odnotować najwyższe średnie punktów (12), zbiórek (5.3) i przechwytów (1). Poza tym, pojawiał się w pierwszej piątce znacznie częściej niż poprzednich latach. W sumie rozegrał 77 meczów, z czego 38 w wyjściowym składzie. Rekordowa była także ilość spotkań, które zakończył z dwucyfrowym dorobkiem punktowym (47), w tym 13 razy miał ich przynajmniej 20. Do tego w 6 meczach zaliczył co najmniej 10 zbiórek i za każdym razem miał równocześnie double-double. Jego skuteczność rzutów za trzy wyniosła 37.1%.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 25 REB: 14 AST: 5 BLK: 2 STL: 5

2004/05
W tym sezonie Radmanovic był wyłącznie rezerwowym, ale wchodząc z ławki bardzo pomagał Sonics i przyczynił się do świetnego wyniku drużyny. Z powodów zdrowotnych wystąpił tylko w 63 meczach i ani razu nie był w wyjściowej piątce. W porównaniu z wcześniejszymi rozgrywkami, na parkiecie przebywał średnio o prawie pół minuty której (29.5), a jego osiągnięcia indywidualne były trochę gorsze: 11.8 punktów, 4.6 zbiórek i 1.4 asyst. 35 razy zaliczył dwucyfrowy dorobek punktowy, w 4 meczach miał przynajmniej 10 zbiórek i odnotował 3 double-doubles. Za trzy trafiał 38.9% rzutów.

W playoffs był mniej wykorzystywany, ale także prezentował się znacznie słabiej. W pierwszym meczu pojedynku z Kings, Radmanoivic grał 13 minut i nie zdobył żadnego punktu. W kolejnych 4 spotkaniach spisywał się już lepiej, ale nadal nie był tak skuteczny jak w fazie zasadniczej. Natomiast w pierwszym meczu drugiej rudny, ze Spurs, doznał kontuzji i został wykluczony z dalszej gry w playoffs. Jego statystyki wyniosły 5.3 punktów i 3 zbiórki przez 20.3 minut.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 27 REB: 11 AST: 4 BLK: 2 STL: 5

2005/06
Po dobrych 4 latach gry w Seattle, gdzie był ważnym zmiennikiem, zaoferowano mu nowy 6-letni kontrakt na $42 miliony. Radmanovic jednak nie chciał pozostawać w drużynie Sonics i odrzucił tą ofertę. Jako zastrzeżony wolny agent nie miał zbyt wielu możliwości zmiany barw, dlatego ostatecznie podpisał jednoroczną umowę wartą nieco ponad $3 miliony. Po odejściu trenera McMillana, Sonics spisywali się znacznie gorzej niż w ubiegłych rozgrywkach i także pod względem indywidualnym dla Radmaovica nie był to udany sezon. Po raz pierwszy od debiutanckich rozgrywek odnotowywał średnio poniżej 10 punktów (9.3) i także pozostałe jego statystyki były niższe: 4 zbiórki i 1.5 asyst. Tuż przed trade deadline władze klubu uznały, że Radmanovic i tak w przyszłym offseason odejdzie, tak więc lepiej dla nich będzie jak dostaną coś w zamian. Dlatego zdecydowali się na transfer z Clippers i oddali go za Wilcoxa. Tak więc, po rozegraniu 47 spotkań w Sonics, Radmanovic przeniósł się do LA. W nowej drużynie widocznie odżył i grał bardzo dobrze. W 30 spotkaniach zdobywał średnio 10.7 punktów, 5.7 zbiórek i 2.1 asyst. Również jego skuteczność rzutów za trzy prezentowała się znacznie lepiej - 41.8%. Ostatecznie w całym sezonie wystąpił w 77 meczach, z czego 27 razy w wyjściowym składzie. 36 zakończył z dorobkiem co najmniej 10 punktów, 8 razy miał przynajmniej 10 zbiórek i odnotował największą liczbę double-doubles w karierze - 7 (4 w Clippers).

W playoffs podtrzymał swoją dobrą dyspozycję i nadal był bardzo istotnym rezerwowym Clippers. W 12 meczach grał średnio po 20.5 minut, 5 razy miał na koncie przynajmniej 10 punktów i odnotowywał średnio 8.1 punktów, 4 zbiórki i 1.1 asyst.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 30 REB: 13 AST: 6 BLK: 2 STL: 3

2006/07
Kiedy został wolnym agentem, Clippers zaproponowali mu $31 milionów za następne 5 lat. Podobno na początku Radmanovic zgodził się na tą umowę, ale był kuszony także przez drugą drużynę z Los Angeles. Lakers zaoferowali mu takie same pieniądze, jednak byli znacznie bardziej perspektywicznym zespołem. Poza tym, do dołączenie do Jeziorowców przekonywał go również jego dobry kolega Vlade Divac i ostatecznie podpisał kontrakt właśnie z tą drużyną. Pierwszy sezon w Lakers nie był dla Radmanovica udany. Tutaj także był rezerwowym, ale jego czas gry został znacznie ograniczony. Na parkiecie przebywał średnio tylko 17.9 minut, najkrócej w całej karierze. W efekcie, także jego statystyki były najgorsze: 6.6 punktów, 3.3 zbiórki i 1.2 asyst. Do tego, w lutym doznał poważnej kontuzji ramienia, która wykluczyła go z gry na dwa miesiące. Na początku Radmanovic twierdził, że doznał jej gdy poślizgnął się na lodzie. Jednak później przyznał się, że podczas przerwy na All-Star Weekend, jeździł na snowboardzie i to wtedy przewrócił się, co zakończyło się tym urazu. W konsekwencji złamania warunków kontraktu został jeszcze obciążony karą finansową. Do gry wrócił dopiero w kwietniu, na 3 ostatnie mecze sezonu. Ale uraz nadal mu doskwierał, co zmusiło go do opuszczenia playoffs. Ostatecznie wystąpił w 55 spotkaniach (15 razy w pierwszej piątce), 15 zakończył z dwucyfrową zdobyczą punktową, a raz zebrał 10 piłek i odnotował double-double.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 27 REB: 10 AST: 4 BLK: 2 STL: 3

2007/08
Ten sezon był dla niego lepszy niż poprzedni, ale nadal jego statystyki były znacznie niższe od tych sprzed występów w Lakers. Na początku rozgrywek był, tak jak wcześniej, rezerwowym, ale przez ostatnie 34 mecze, w których wystąpił, tylko raz nie wyszedł w pierwszej piątce. Przez cały sezon zagrał w 65 spotkaniach, z czego 41 razy w wyjściowym składzie (najwięcej w karierze). Jego średnie wyniosły 8.4 punktów, 3.3 zbiórek i 1.9 asyst przez 22.8 minut gry, a za trzy trafiał ze skutecznością 40.6%. W 27 meczach miał na koncie co najmniej 10 punktów, 2 razy zebrał przynajmniej 10 piłek i miał też 2 double-double.

W playoffs grał na podobnym poziomie, co w sezonie regularnym i także odnotował bardzo zbliżone średnie: 8 punktów, 3.8 zbiórek i 1.5asyst. Zagrał we wszystkich 21 spotkaniach drużyny z LA i za każdym razem był startowym zawodnikiem. 8 razy zdobył przynajmniej 10 punktów, a raz także 10 zbiórek, co dało mu pierwsze w karierze double-double w playoffs. Tym samym był ważnym elementem drużyny, która zakończyła rozgrywki jako wicemistrz NBA.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 21 REB: 14 AST: 6 BLK: 1 STL: 3

Perspektywy na przyszłość
Radmanovic nie stał się wybitnym graczem, na co liczono pozyskując go w drafcie. A w ostatnich latach stał się jeszcze bardziej role playerem i ma znacznie słabsze statystyki niż na początku kariery. Po zeszłorocznym sezonie, kiedy był zawodnikiem pierwszej piątki, w tym jest już przeważnie rezerwowym i tak już raczej zostanie. Co prawda ma on 28 lat i może jeszcze rozegrać kilka dobrych sezonów, ale rola pierwszego zmiennika to najwięcej na co go stać. W pierwszej piątce może występować jedynie jako zadaniowiec grożący rzutem z dystansu i rozciągający defensywę rywali.

Silne strony
rzut z dystansu

Słabe strony
atak pod koszem, obrona

Życie prywatne
Jako jedyny zawodnik w historii Sonics nosił numer 77. Wybrał go, ponieważ jego numer 7 należał już do Lewisa.
Ulubiony film: 'One Flew Over the Cuckoo's Nest' (Lot nad kukułczym gniazdem)
Zanim zaczął trenować koszykówkę, grał w piłkę nożną

MIN	PTS	FG%	FT%	REB	AST	BLK	STL
24.4	9.2	42	38.6	4.1	1.5	0.4	0.8