sezon 2008/09: 62-20
trener: Doc Rivers (w Celtics od sezonu 2004/05)
Najważniejsi nowi zawodnicy:
Rasheed Wallace (Pistons)
Marquis Daniels (Pacers)
Shelden Williams (Wolves)
trener: Doc Rivers (w Celtics od sezonu 2004/05)
Najważniejsi nowi zawodnicy:
Rasheed Wallace (Pistons)
Marquis Daniels (Pacers)
Shelden Williams (Wolves)
Rasheed Wallace & Marquis Daniels
Pozyskanie tych dwóch zawodników to fantastyczne ruchy transferowe Danny'ego Ainge'a. Sheed jest doświadczonym zawodnikiem, który wie co znaczy gra o mistrzostwo i ma na swoim koncie tytuł zdobyty z Pistons. Co prawda ma też 35 lat i gra słabiej niż jeszcze kilka lat temu, ale nie zmienia to faktu, że nadal jest bardzo przydatny. Nie nadaje się już na lidera drużyny, na zawodnika, który miałby odgrywać znaczącą rolę w pierwszej piątce, ale tego nie będzie się od niego oczekiwać w Bostonie. Tutaj będzie zmiennikiem na pozycje cztery/ pięć i nie będzie już spędzał na parkiecie ponad 30 minut, co pozwoli mu bardziej efektywnie wykorzystać czas, który dostanie. Wallace powinien być jednym z najlepszych graczy z ławki w NBA w tym sezonie. Możliwe, że w statystykach tego nie będzie widać, ale na parkiecie będzie robił co do niego należy i znacząco pomoże Celtics. Daniels natomiast jest po swoim najlepszym sezonie w karierze, kiedy zdobywał średnio 13.6 punktów i był ważnym zawodnikiem Pacers. W Bostonie będzie musiał pogodzić się z powrotem do roli zmiennika, ale nie powinien mieć z tym problemu ponieważ przez większość swojej kariery był właśnie rezerwowym. Poza tym, on również ma doświadczenie z finałów, w których występował w 2006 grając w Mavs. Właśnie rozgrywki 2005/06 pokazały jak przydanym jest on zawodnikiem. Jest to role player, który w Bostonie będzie godnym zastępcom Jamesa Posey'a. Do tego, może on grać na pozycjach od jedynki do trójki, a w związku z problemami ze zmiennikiem dla Rondo, czasami to właśnie Daniels będzie mógł być wysokim rozgrywającym.
Podkoszowi
Celtics w tym sezonie na pewno nie będą mieli problemów z podkoszowymi. Już duet Garnett-Perkins w pierwszej piątce wystarczył im w 2008 sięgnąć po tytuł. Od tego momentu może Garnett trochę się postarzał, ma problemy zdrowotne, ale ciągle jest w ścisłej czołówce najlepszych PF w lidze. Perkins natomiast poczynił widoczny postęp i z każdym rokiem jest coraz lepszym środkowym, zwłaszcza w defensywie. Dodatkowo, w tym sezonie Celtics mają dla nich bardzo dobrych zmienników. Na ławce jest doświadczony Wallace i objawienie zeszłorocznych playoffs - Glen Davis. Big Baby dostał w playoffs możliwość gry w pierwszej piątce i pokazał swoją wartość. W sezonie regularnym, kiedy był tylko zmiennikiem, nie było widać jego rozwoju. Dopiero w fazie posezonowej, gdy kontuzje Garnetta i Powe'a zmusiły trenera Riversa do postawiania na Davisa, on udowodnił, że ma duże umiejętności. Zdobywał wtedy średnio 15.8 punktów i zbierał 5.6 piłek. Po tak udanych występach stał się zastrzeżonym wolnym agentem i wydawało się, że przejdzie do drużyny, w której będzie mógł liczyć na grę w pierwszej piątce. Ostatecznie jednak podpisał nową umowę z Celtics i pozostał w Bostonie. Tym samy, Celtics mają czwórkę świetnych wysokich zawodników, z których każdy mógłby spokojnie grać w wyjściowej piątce.
Rajon Rondo
16.9 punktów, 9.7 zbiórek i 9.8 asyst - to statystyki Rondo z 14 meczów ostatnich playoffs. Odnotowując w tym czasie 3 triple-doubles Rondo pokazał jak wszechstronnym i wybitnym jest zawodnikiem. Bez wątpienia Celtics zyskali kolejną gwiazdę i już trudno ograniczać ich jedynie do wielkiej trójki. Młody rozgrywający robi szybkie postępy i jest jednym z najlepszych na swojej pozycji w całej lidze. Najważniejsze jest jednak, aby Rondo stał się jeszcze dojrzalszym zawodnikiem. W ostatnich dwóch latach i tak poczynił w tej kwestii widoczne postępy i stanął na wysokości zadania, dobrze prowadząc grę drużyny mającej tak wielkie gwiazdy. Trudno powiedzieć czy nadal będzie potrafił poświecić indywidualne aspiracje. Playoffs pokazały, że ma on potencjał by być pierwszoplanową postacią, ale w Bostonie jak na razie nie ma na to szans. W fazie posezonowej nie było Garnetta, problemy ze skutecznością miał Ray Allen, dlatego większe zaangażowanie Rodno w ataku było niezbędne. Teraz ponownie powinien wrócić do roli playmakera i koncertować się na asystach, a nie własnych zdobyczach punktowych. Dla Celtics bardzo ważne jest żeby on to zrozumiał i wykorzystał swój ogromny talent przede wszystkim dla dobra zespołu.
Kevin Garnett
W finałach 2008 najlepszym zawodnikiem uznano Pierce'a, w poprzednim sezonie Pierce i Allen zdobywali średnio więcej punktów niż Garnett, ale to KG jest sercem tej drużyny. To on jest prawdziwym liderem Celtics i swoją wolą walki motywuje partnerów. Jak ważny jest dla Celtics było widać, gdy doznał kontuzji w trakcie poprzednich rozgrywek. Dlatego kluczowe do osiągnięcia sukcesu w tym sezonie jest zdrowie Garnetta. Jeśli nie będzie już miał problemów z kontuzjami, na pewno szybko odzyska wysoką formę i Celtics ponownie staną się głównymi faworytami do tytułu. W innym przypadku, nawet pozyskanie Wallace'a może nie wystarczyć, by powtórzyć sukces z 2008. Statystyki Garnetta z ostatniego sezonu są najgorsze od jego debiutanckich rozgrywek. Jednak nie musi on zdobywać po 20 punktów i zbierać 10 piłek w każdym meczu, żeby Celtics mogli dominować i seryjnie wygrywać. KG na parkiecie robi bardzo dużo i nie zawsze odzwierciedlają to statystyki. Świetnie współpracuje z partnerami ułatwiając im grę, a co najważniejsze jest jednym z najlepszych defensorów w lidze.
Silne strony
Już sama wielka trójka: Garnett, Pierce i Allen, jest wystarczająca, by Celtics mogli myśleć o mistrzostwie. W tym sezonie mają oni bardzo silne wsparcie. Rondo i Perkins stają się coraz lepszymi zawodnikami, a na ławce są tak przydani zawodnicy jak Wallace, Daniels, Davis, House i Tony Allen. Teoretycznie Celtics mają znacznie silniejszy skład niż w 2008, gdy sięgnęli po tytuł. Trzeba dodać także większe doświadczenie. Zawodnicy z Bostonu wiedzą jak wygrywa się najważniejsze mecze, a większość z nich gra ze sobą już dwa sezony i dobrze rozumieją się na parkiecie. Nie można też pominąć trenera Doca Riversa. On już potwierdził, że potrafi poprowadzić drużynę w ważnych meczach i pogodzić ze sobą gwiazdy. Dlatego nie powinno być problemów z wkomponowaniem do zespołu Wallace'a, poskromieniem ambicji Rondo i wykorzystania ogromnego potencjału tej drużyny. I na koniec znak rozpoznawczy Celtics, czyli obrona. W poprzednim sezonie mieli trzecią defensywę w NBA tracąc tylko 93.4 punktów.
Słabe strony
Gwiazdy Celtics są coraz starsze i w długim sezonie, zwłaszcza jeśli włączymy w to playoffs, ich wiek może być problemem. Poza tym, nadal nie udało im się pozyskać rezerwowego rozgrywającego. Już w poprzednim sezonie nie mieli zmiennika dla Rondo. Próbowano Stephona Marbury'ego, ale on się nie sprawdził i Celtics ponownie są bez jedynki na ławce. Pozostał tylko House, który jest dobrym zmiennikiem, ale znacznie bardziej przydaje się jako strzelec z dystansu niż playmaker. Dlatego w roli jedynki będzie grał też Daniels. Jednak takie wyjście również nie będzie najlepszym rozwiązaniem. W efekcie, zawsze kiedy Rondo będzie schodził na ławkę, Celtics będą mieli problem z playmakerem.
Ile im jeszcze zostało?
Gwiazdy Celtics są coraz starsze i ich czas gry powoli zmierza ku końcowi. Garnett ma 32 lata, Pierce 31, Allen 33, a Wallace 35, dlatego pozostaje pytanie: ile czasu będą oni jeszcze grać na najwyższym poziomie? Czy są jeszcze w stanie rozegrać pełen sezon i mieć siły na długie występy w playoffs? Istniej spore ryzyko, że ponownie któryś z liderów dozna kontuzji i opuści znaczną część sezonu. W fazie zasadniczej to jeszcze nie powinien być poważnym problemem, ale w playoffs ewentualne kłopoty zdrowotne mogą przekreślić ich szanse na mistrzostwo. Możliwe, że jeszcze przez kilka lat będą dominować w lidze, a może już w tym roku się rozsypią. Zobaczymy.
Sezon 09-10
Celtics będą walczyć z Cavs i Magic o pozycję numer jeden. Wallace powiedział przed sezonem, że są oni w stanie wygrać 72 mecze. Teoretycznie mają na tyle silny skład, by osiągnąć taki wynik, ale ich celem jest mistrzostwo, a nie rekordy. Mają już swoje lata i fazie zasadniczej chcą przede wszystkim zapewnić sobie przewagę własnego parkietu na playoffs, a nie wyeksploatować się walcząc o 72 zwycięstwa.
Pozycja na wschodzie: 1-3
Pozyskanie tych dwóch zawodników to fantastyczne ruchy transferowe Danny'ego Ainge'a. Sheed jest doświadczonym zawodnikiem, który wie co znaczy gra o mistrzostwo i ma na swoim koncie tytuł zdobyty z Pistons. Co prawda ma też 35 lat i gra słabiej niż jeszcze kilka lat temu, ale nie zmienia to faktu, że nadal jest bardzo przydatny. Nie nadaje się już na lidera drużyny, na zawodnika, który miałby odgrywać znaczącą rolę w pierwszej piątce, ale tego nie będzie się od niego oczekiwać w Bostonie. Tutaj będzie zmiennikiem na pozycje cztery/ pięć i nie będzie już spędzał na parkiecie ponad 30 minut, co pozwoli mu bardziej efektywnie wykorzystać czas, który dostanie. Wallace powinien być jednym z najlepszych graczy z ławki w NBA w tym sezonie. Możliwe, że w statystykach tego nie będzie widać, ale na parkiecie będzie robił co do niego należy i znacząco pomoże Celtics. Daniels natomiast jest po swoim najlepszym sezonie w karierze, kiedy zdobywał średnio 13.6 punktów i był ważnym zawodnikiem Pacers. W Bostonie będzie musiał pogodzić się z powrotem do roli zmiennika, ale nie powinien mieć z tym problemu ponieważ przez większość swojej kariery był właśnie rezerwowym. Poza tym, on również ma doświadczenie z finałów, w których występował w 2006 grając w Mavs. Właśnie rozgrywki 2005/06 pokazały jak przydanym jest on zawodnikiem. Jest to role player, który w Bostonie będzie godnym zastępcom Jamesa Posey'a. Do tego, może on grać na pozycjach od jedynki do trójki, a w związku z problemami ze zmiennikiem dla Rondo, czasami to właśnie Daniels będzie mógł być wysokim rozgrywającym.
Podkoszowi
Celtics w tym sezonie na pewno nie będą mieli problemów z podkoszowymi. Już duet Garnett-Perkins w pierwszej piątce wystarczył im w 2008 sięgnąć po tytuł. Od tego momentu może Garnett trochę się postarzał, ma problemy zdrowotne, ale ciągle jest w ścisłej czołówce najlepszych PF w lidze. Perkins natomiast poczynił widoczny postęp i z każdym rokiem jest coraz lepszym środkowym, zwłaszcza w defensywie. Dodatkowo, w tym sezonie Celtics mają dla nich bardzo dobrych zmienników. Na ławce jest doświadczony Wallace i objawienie zeszłorocznych playoffs - Glen Davis. Big Baby dostał w playoffs możliwość gry w pierwszej piątce i pokazał swoją wartość. W sezonie regularnym, kiedy był tylko zmiennikiem, nie było widać jego rozwoju. Dopiero w fazie posezonowej, gdy kontuzje Garnetta i Powe'a zmusiły trenera Riversa do postawiania na Davisa, on udowodnił, że ma duże umiejętności. Zdobywał wtedy średnio 15.8 punktów i zbierał 5.6 piłek. Po tak udanych występach stał się zastrzeżonym wolnym agentem i wydawało się, że przejdzie do drużyny, w której będzie mógł liczyć na grę w pierwszej piątce. Ostatecznie jednak podpisał nową umowę z Celtics i pozostał w Bostonie. Tym samy, Celtics mają czwórkę świetnych wysokich zawodników, z których każdy mógłby spokojnie grać w wyjściowej piątce.
Rajon Rondo
16.9 punktów, 9.7 zbiórek i 9.8 asyst - to statystyki Rondo z 14 meczów ostatnich playoffs. Odnotowując w tym czasie 3 triple-doubles Rondo pokazał jak wszechstronnym i wybitnym jest zawodnikiem. Bez wątpienia Celtics zyskali kolejną gwiazdę i już trudno ograniczać ich jedynie do wielkiej trójki. Młody rozgrywający robi szybkie postępy i jest jednym z najlepszych na swojej pozycji w całej lidze. Najważniejsze jest jednak, aby Rondo stał się jeszcze dojrzalszym zawodnikiem. W ostatnich dwóch latach i tak poczynił w tej kwestii widoczne postępy i stanął na wysokości zadania, dobrze prowadząc grę drużyny mającej tak wielkie gwiazdy. Trudno powiedzieć czy nadal będzie potrafił poświecić indywidualne aspiracje. Playoffs pokazały, że ma on potencjał by być pierwszoplanową postacią, ale w Bostonie jak na razie nie ma na to szans. W fazie posezonowej nie było Garnetta, problemy ze skutecznością miał Ray Allen, dlatego większe zaangażowanie Rodno w ataku było niezbędne. Teraz ponownie powinien wrócić do roli playmakera i koncertować się na asystach, a nie własnych zdobyczach punktowych. Dla Celtics bardzo ważne jest żeby on to zrozumiał i wykorzystał swój ogromny talent przede wszystkim dla dobra zespołu.
Kevin Garnett
W finałach 2008 najlepszym zawodnikiem uznano Pierce'a, w poprzednim sezonie Pierce i Allen zdobywali średnio więcej punktów niż Garnett, ale to KG jest sercem tej drużyny. To on jest prawdziwym liderem Celtics i swoją wolą walki motywuje partnerów. Jak ważny jest dla Celtics było widać, gdy doznał kontuzji w trakcie poprzednich rozgrywek. Dlatego kluczowe do osiągnięcia sukcesu w tym sezonie jest zdrowie Garnetta. Jeśli nie będzie już miał problemów z kontuzjami, na pewno szybko odzyska wysoką formę i Celtics ponownie staną się głównymi faworytami do tytułu. W innym przypadku, nawet pozyskanie Wallace'a może nie wystarczyć, by powtórzyć sukces z 2008. Statystyki Garnetta z ostatniego sezonu są najgorsze od jego debiutanckich rozgrywek. Jednak nie musi on zdobywać po 20 punktów i zbierać 10 piłek w każdym meczu, żeby Celtics mogli dominować i seryjnie wygrywać. KG na parkiecie robi bardzo dużo i nie zawsze odzwierciedlają to statystyki. Świetnie współpracuje z partnerami ułatwiając im grę, a co najważniejsze jest jednym z najlepszych defensorów w lidze.
Silne strony
Już sama wielka trójka: Garnett, Pierce i Allen, jest wystarczająca, by Celtics mogli myśleć o mistrzostwie. W tym sezonie mają oni bardzo silne wsparcie. Rondo i Perkins stają się coraz lepszymi zawodnikami, a na ławce są tak przydani zawodnicy jak Wallace, Daniels, Davis, House i Tony Allen. Teoretycznie Celtics mają znacznie silniejszy skład niż w 2008, gdy sięgnęli po tytuł. Trzeba dodać także większe doświadczenie. Zawodnicy z Bostonu wiedzą jak wygrywa się najważniejsze mecze, a większość z nich gra ze sobą już dwa sezony i dobrze rozumieją się na parkiecie. Nie można też pominąć trenera Doca Riversa. On już potwierdził, że potrafi poprowadzić drużynę w ważnych meczach i pogodzić ze sobą gwiazdy. Dlatego nie powinno być problemów z wkomponowaniem do zespołu Wallace'a, poskromieniem ambicji Rondo i wykorzystania ogromnego potencjału tej drużyny. I na koniec znak rozpoznawczy Celtics, czyli obrona. W poprzednim sezonie mieli trzecią defensywę w NBA tracąc tylko 93.4 punktów.
Słabe strony
Gwiazdy Celtics są coraz starsze i w długim sezonie, zwłaszcza jeśli włączymy w to playoffs, ich wiek może być problemem. Poza tym, nadal nie udało im się pozyskać rezerwowego rozgrywającego. Już w poprzednim sezonie nie mieli zmiennika dla Rondo. Próbowano Stephona Marbury'ego, ale on się nie sprawdził i Celtics ponownie są bez jedynki na ławce. Pozostał tylko House, który jest dobrym zmiennikiem, ale znacznie bardziej przydaje się jako strzelec z dystansu niż playmaker. Dlatego w roli jedynki będzie grał też Daniels. Jednak takie wyjście również nie będzie najlepszym rozwiązaniem. W efekcie, zawsze kiedy Rondo będzie schodził na ławkę, Celtics będą mieli problem z playmakerem.
Ile im jeszcze zostało?
Gwiazdy Celtics są coraz starsze i ich czas gry powoli zmierza ku końcowi. Garnett ma 32 lata, Pierce 31, Allen 33, a Wallace 35, dlatego pozostaje pytanie: ile czasu będą oni jeszcze grać na najwyższym poziomie? Czy są jeszcze w stanie rozegrać pełen sezon i mieć siły na długie występy w playoffs? Istniej spore ryzyko, że ponownie któryś z liderów dozna kontuzji i opuści znaczną część sezonu. W fazie zasadniczej to jeszcze nie powinien być poważnym problemem, ale w playoffs ewentualne kłopoty zdrowotne mogą przekreślić ich szanse na mistrzostwo. Możliwe, że jeszcze przez kilka lat będą dominować w lidze, a może już w tym roku się rozsypią. Zobaczymy.
Sezon 09-10
Celtics będą walczyć z Cavs i Magic o pozycję numer jeden. Wallace powiedział przed sezonem, że są oni w stanie wygrać 72 mecze. Teoretycznie mają na tyle silny skład, by osiągnąć taki wynik, ale ich celem jest mistrzostwo, a nie rekordy. Mają już swoje lata i fazie zasadniczej chcą przede wszystkim zapewnić sobie przewagę własnego parkietu na playoffs, a nie wyeksploatować się walcząc o 72 zwycięstwa.
Pozycja na wschodzie: 1-3
Możliwa pierwsza piątka:
C K.Perkins - PF K.Garnett - SF P.Pierce - SG R.Allen - PG R.Rondo
C K.Perkins - PF K.Garnett - SF P.Pierce - SG R.Allen - PG R.Rondo
Skład: