Czwarta-Kwarta.com: Malik Sealy

Przed NBA
Sealy spędził pełne cztery lata na uniwersytecie St. John's. Swoją karierę uniwersytecką rozpoczynał jako jeden z najlepszych młodych talentów, w 1988 był wybrany do grona najlepszych zawodników szkół średnich McDonald's All American. Już w swoim pierwszym sezonie w St. John's był wyróżniającym się graczem odnotowując średnio 12.7 punktów, 6.4 zbiórek i 2.2 przechwyty. W kolejnym roku grał jeszcze lepiej, zdobywał przeciętnie 18.1 punktów i 6.9 zbiórek. Natomiast już rok później był niekwestionowaną gwiazdą swojej drużyny, jego statystyki punktów wzrosły do 22.1, zbierał także więcej piłek, średnio 7.7. Poza tym, skuteczny był również w obronie mając 2.1 przechwytów i 1.3 bloków. Karierę uniwersytecką zakończył zaliczając 22.6 punktów, 6.8 zbiórek i 2 przechwyty. Odchodząc z St. John's, Sealy miał w swoim dorobku w sumie 2402 punktów, tym samym był dopiero drugim zawodnikiem w historii uczelni, który zaliczył przynajmniej 2 tysiące punktów.

Draft
Udana kariera uniwersytecka sprawiła, że przystępując do draftu 1992, Sealy był wysoko oceniany przez managerów z NBA. Ostatecznie wybrali go Pacers mający numer 14 w pierwszej rundzie.

NBA

1992/93
W swoim debiutanckim sezonie Sealy nie był wyróżniającym się zawodnikiem. Reggie Miller grał wtedy średnio 36 minut, dlatego dla rezerwowego rzucającego obrońcy dużo czasu nie pozostawało, a w składzie Pacers było jeszcze kilku bardziej doświadczonych zawodników na pozycje dwa/trzy. Dlatego Sealy w swoim pierwszym roku gry nie mógł liczyć na znaczącą ilość minut na parkiecie i był głębokim rezerwowym. W sumie wystąpił w 58 meczach, 2 razy w pierwszej piątce. Średnio grał 11.6 minut odnotowując 5.7 punktów, 1.9 zbiórek i 0.8 asyst. Natomiast 10 spotkań zakończył z dwucyfrowym dorobkiem punktowym.

W swoich pierwszych playoffs pojawiał się na parkiecie tylko sporadycznie. Pacers przegrali w pierwszej rundzie z Knicks 1-3, a Sealy wystąpił w 3 meczach grając średnio zaledwie 6 minut. W sumie, przez 18 minut spędzonych na boisku, udało mu się zdobyć 2 punkty i zebrać 2 piłki.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 16 REB: 6 AST: 4 BLK: 1 STL: 4

1993/94
W tym sezonie Sealy nadal pozostawał w głębokiej rezerwie, chociaż jego czas gry minimalnie się wydłużył i trochę poprawił swoje indywidualne osiągnięcia. W szybkim rozwoju przeszkadzały mu kontuzje, z ich powodu stracił między innymi cały grudzień, a w sumie wystąpił tylko w 43 meczach. W pierwszej piątce zagrał 6 razy podczas nieobecności Derricka McKey, spisywał się wtedy bardzo dobrze i zdobywał średnio 12.8 punktów. Było to pod koniec listopada i już w pierwszym spotkaniu, w którym wrócił do roli zmiennika doznał poważnego urazu. Ostatecznie jego statystyki wyniosły 6.6 punktów, 2.7 zbiórek i 1.1 asyst przez 14.5 minut gry. W tym roku udało mu się po raz pierwszy w karierze zaliczyć double-double, a także zdobyć ponad 20 punktów. Poza tym, 11 razy zanotował co najmniej 10 punktów.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 27 REB: 10 AST: 6 BLK: 3 STL: 3

1994/95
Przed tym sezonem Pacers dokonali wymiany z Clippers, oddali Sealy'ego wraz z Jeromem "Pooh" Richardsonem i prawami do wybranego w drafcie Erica Piatkowskiego, w zamian za Marka Jacksona i wybranego w drafcie Grega Minora. Przejście do znacznie słabszej drużyny było tym, czego bardzo potrzebował Sealy. Tu w końcu zaczął odgrywać większą rolę. W swoich pierwszych 14 meczach w barwach ekipy z LA nadal był rezerwowym, ale potem trener Fitch wstawił go do wyjściowego składu. Już w pierwszych dwóch spotkaniach jako podstawowy zawodnik, Sealy zaprezentował się bardzo dobrze i w obu zdobył ponad 20 punktów. W całym sezonie jego czas gry wzrósł prawie dwukrotnie w porównaniu do wcześniejszego - 26.7 minut. W efekcie, znacząco poprawił swoje statystyki, średnio odnotowywał 13 punktów (był trzecim strzelcem drużyny), 3.6 zbiórek, 1.8 asyst i 1.2 przechwytów. Niestety w tym roku także nie uchronił się przed kontuzjami i rozegrał tylko 60 spotkań (opuścił ostatnie 16 meczów sezonu), 41 razy był w pierwszej piątce. Ostatecznie 36 razy zdobył przynajmniej 10 punktów, z czego 10 razy co najmniej 20, a w jednym meczu ponad 30.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 34 REB: 9 AST: 5 BLK: 2 STL: 4

1995/96
Od początku tego sezonu Sealy był już zawodnikiem pierwszej piątki. Jednak po raz kolejny doznał poważnej kontuzji i był poza grą od połowy stycznia do początku marca. W sumie wystąpił w 62 meczach, z czego 48 razy w pierwszej piątce. Na parkiecie przebywał średnio 25.8 minut. Co prawda jego zdobycze punktowe były trochę gorsze (11.5), ale za to poprawił się w pozostałych elementach: 3.9 zbiórek, 1.9 asyst i 1.4 przechwytów. 41 razy miał na swoim koncie dwucyfrowy dorobek punktowy, raz zebrał ponad 10 piłek i zaliczył drugie w karierze double-double.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 29 REB: 13 AST: 8 BLK: 4 STL: 6

1996/97
To był jeden z najlepszych sezonów w karierze Sealy'ego. Po raz pierwszy był zdrowy przez całe rozgrywki i wystąpił w 80 meczach (79 razy w pierwszej piątce), będąc czołowym zawodnikiem Clippers. Na parkiecie przebywał średnio 30.7 minut (po raz pierwszy i jedyny w swojej karierze grał ponad 30 minut). Był drugim strzelcem swojej drużyny zdobywając 13.5 punktów (najwyższa średnia w karierze). Rekordowe miał również statystyki przechwytów - 1.6, a także skuteczność rzutów za trzy, która wynosiła 35.6%. Poza tym, zaliczał jeszcze średnio 3 zbiórki i 2.1 asyst. Zanotował również największą w swojej karierze liczbę meczów ze zdobyczą przynajmniej 10 punktów (57) i co najmniej 20 (14). Jego świetna gra pomogła Clippers wygrać 36 spotkań i po trzech latach przerwy awansować do playoffs.

Występ w fazie posezonowej nie był zbyt udany dla Clippers, którzy do zera przegrali z Jazz, ale Sealy zagrał na równym poziomie, za każdym razem zdobywając ponad 10 punktów. W 3 meczach jego średnie wyniosły 12 punktów, 1.7 asyst i jedną zbiórkę przez 26.3 minuty gry.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 30 REB: 9 AST: 6 BLK: 3 STL: 8

1997/98
Przed tymi rozgrywkami Sealy stał się wolnym agentem, jednak udane występy w Los Angeles nie przełożyły się na nowy, długoletni kontrakt. Podsiał umowę na nieco ponad $1 milion z Pistons na gwarantowany jeden sezon. W Detroit, gdzie podstawowym rzucającym obrońcą był weteran Joe Dumars, Sealy nie mógł liczyć na występy w wyjściowym składzie. Był natomiast czołowym rezerwowym swojej nowej drużyny. Jako, że na parkiecie przebywał krócej niż w Clippers (średnio 21.3 minut), jego statystyki były widocznie gorze. Najbardziej obniżyła się jego średnia punktów, ale w Pistons było na tyle dużo strzelców, że zadaniem Sealy'ego nie było kończenie akcji. Tutaj był typowym role playerem, który przede wszystkim zapewnił bardzo solidną obronę. Jego statystyki wyniosły 7.7 punktów, 2.8 zbiórek i 1.3 asyst. Ostatecznie wystąpił w 77 meczach, w tym 10 rozpoczął od pierwszej minuty. 27 razy zdobył co najmniej 10 punktów, a 2 razy zebrał przynajmniej 10 piłek, zaliczając równocześnie 2 double-doubles.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 22 REB: 11 AST: 7 BLK: 2 STL: 4

1998/99
Po zakończeniu poprzedniego sezonu Pistons nie zdecydowali się na pozostawienie u siebie Sealy'ego i ponownie został on wolnym agentem. Ostatecznie wybrał ofertę Wolves i podpisał z nimi kilkuletni kontrakt, dający mu trochę ponad milion za sezon. W Minnesocie, tak samo jak w Detroit, był ważnym zmiennikiem. Po dwóch latach, w których rozegrał większość meczów, tym razem po raz kolejny sporo opuścił z powodu kontuzji. W skróconych do 50 spotkań rozgrywkach, wystąpił w 31 spotkaniach, z czego 7 razy był zawodnikiem pierwszej piątki. Grał średnio 23.6 minut odnotowując 8.1 punktów, 3 zbiórki, 1.2 asyst i jeden przechwyt. 13 razy miał na swoim koncie dwucyfrową zdobycz punktów.

Te playoffs były dla niego znacznie gorze niż poprzednie, kiedy grał w Clippers, do tego ponownie jego drużyna szybko odpadła w pierwszej rundzie (Wolves przegrali 1-3 ze Spurs). Sealy w tych 4 meczach przebywał na boisku przeciętnie 17.5 minut zaliczając średnio 5 punktów, 1.5 zbiórek i 0.8 asyst.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 18 REB: 6 AST: 3 BLK: 1 STL: 4

1999/2000
Ten sezon Sealy ponownie rozpoczął jako rezerwowy. Jednak Wolves słabo spisywali się w pierwszych kilkunastu meczach, dlatego trener Saunders zdecydował się zmienić pierwszą piątkę. W rezultacie, grającego dotychczas w wyjściowym składzie na dwójce Anthony'ego Peelera zmienił Sealy. Spisywał się on na tyle dobrze, że już do końca sezonu pozostał podstawowym zawodnikiem. Ostatecznie były to dla niego jedne z najlepszych rozgrywek w karierze. Miał najwyższą w swojej karierze skuteczność rzutów z gry, która wynosiła 47.6%. Poza tym, rekordowe były także jego średnie zbiórek (4.3) i asyst (2.4). Natomiast zdobywając 11.3 punktów był czwartym strzelcem drużyny z Minnesoty. Po raz pierwszy w karierze nie opuścił żadnego spotkania i wystąpił we wszystkich 82 (61 razy w pierwszej piątce). W 50 meczach miał w swoim dorobku przynajmniej 10 punktów. Bardzo dobra gra Sealy'ego pomogła Wolves po raz pierwszy w ich historii odnotować 50 zwycięstw.

W pierwszej rundzie playoffs, Wolves zmierzyli się z bardzo silnymi Blazers i wygrali tylko raz, odpadając z rywalizacji po czterech meczach. Sealy już w pierwszym spotkaniu pobił swój rekord fazy posezonowej zdobywając 23 punkty (najwięcej w swojej drużynie). Ostatecznie jego statystyki wyniosły 12.5 punktów, 4.5 zbiórek i 1.3 asyst.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 27 REB: 8 AST: 8 BLK: 2 STL: 4

20 mają, wracając z imprezy urodzinowej swojego kolegi z drużyny, Kevina Garnetta, Sealy zginął w wypadku samochodowym. Wjechała w niego ciężarówka prowadzona przez pijanego kierowcę. Sealy miał 30 lat.

Podsumowanie
Sealy był bardzo dobrym zawodnikiem zadaniowym, który na pierwszym miejscu stawiał zespół i to przede wszystkim sukces drużynowy był dla niego najważniejszy. Był prawdziwym profesjonalistą, znał on swoją rolę i robił co mógł, by pomóc swoim drużynom. Potrafił zdobywać sporo punktów, ale jego najsilniejszą stroną była przede wszystkim defensywa. Poza tym, był to także zawodnik, dzięki któremu atmosfera w szatni była bardzo dobra. Niestety w osiągnięciu większych indywidualnych sukcesów na parkietach NBA przeszkodziły mu kontuzje, które nękały go od początku kariery. Natomiast kiedy, stał się bardzo znaczącym zawodnikiem w ekipie Wolves, można było oczekiwać, że rozpoczyna on swoje najlepsze lata. Niestety, pijany kierowca zabrał lidze tego wartościowego zawodnika.

Ciekawostki
Imię, Malik miał po Malcolmie X (Malik Shabazz), którego ochroniarzem był jego ojciec
Wolves uhonorowali Sealy'ego zastrzegając jego numer 2
Sealy próbował swoich sił w aktorstwie i rapie. Największą rolą był występ w filmie Eddie, gdzie grał gwiazdora Knikcs, Stacey Pattona. Pojawił się również w serialach The Sentinel i Diagnosis Murder.
Poza tym, Gang Starr i AZ wymienili go w swoich piosenkach.
Projektował ubrania i miał firmę Malik Sealy XXI, Inc.

MIN	PTS	FG%	3P%	FT%	REB	AST	STL
23.8	10.1	42.6	29.2	80.9	3.2	1.7	1.1