Istnieją na świecie takie miasta, które fascynują niemal każdego. Ludzie nawet nie będąc nigdy w danym miejscu są nim zauroczeni ponieważ dzieje się tam wszystko to o czym słyszy później cały świat. Niewątpliwie takim miastem jest Nowy Jork, który można z wielu różnych powodów zarówno kochać jak i też nienawidzić. Big Apple jest światową stolicą wielu dziedzin naszego życia ale tą która mnie najbardziej interesuje jest oczywiście sport.

Przebywając w Stanach Zjednoczonych Nowy Jork jest jednym z tych miejsc, które nie tyle można co wręcz należy odwiedzić. Jest to miejsce gdzie spotykają się, ścierają, a zarazem tez i współżyją ludzie oraz kultury całego świata. Można by nawet pokusić się o stwierdzenie, że jeśli jeśli w Nowym Jorku nie ma przedstawiciela jakiejś nacji to ta nacja tak na prawdę nie istnieje. To prawie jak Google. Dzięki tej różnorodności każdy przybysz z innego zakątka świata może znaleźć coś dla siebie co go zauroczy, zafascynuje lub też w skrajnym przypadku zrazi lub przestraszy. Takie są uroki każdego tygla społeczno kulturowego jakim niewątpliwie jest to miasto.

Ja w swojej ubiegłotygodniowej wizycie w tym mieście szukałem wszelkich oznak i objawów tego, że Nowy Jork to miasto które żyje sportem. Czy było to zadanie specjalnie trudne? Śmiało mogę powiedzieć, że raczej nie. Jednym z głównych celów jakie chciałem zaliczyć tym razem był męski koszykarski finał konferencji Big East czyli drugi największy turniej w lidze NCAA zaraz po NCAA Tournament. Okazja do tego była na prawdę świetna bo właśnie w tym roku obchodzono 30-lecie rozgrywania tego turnieju w jednej z najbardziej znanych hal na całym świecie czyli Madison Square Garden.

Zanim jednak odbył się rzeczony finał nie mogłem sobie odmówić przez kilka poprzedzających dni spacerów po tym mieście w poszukiwaniu tego, że sport dla prawdziwych Nowojorczyków jest niemal obowiązkiem. Po tych paru dniach obserwacji stwierdzam, że mieszkańcy tego miasta mają niemal za dobrze. Wniosek taki nasuwa się po tym gdy przeanalizuje się jakie sporty mają do wyboru potencjalni kibice. A jest to baseball, futbol amerykański, hokej, koszykówka. I wymieniam tu tylko najbardziej popularne zespołowe dyscypliny bo na pewno istnieje też możliwość śledzenia różnych innych dyscyplin, które nie są tak medialne jak te wymienione. Każdy z tych drużynowych sportów jest reprezentowany przez zawodową ligę przez co jest okazja do zobaczenia nie tylko lokalnych zespołów ale także i gwiazd z całych Stanów Zjednoczonych, które przyjeżdżają na pojedyncze mecze. Co więcej już niedługo Nowy Jork zyska jeszcze jeden zespół, który od kolejnego sezonu zmieni swoją siedzibę.

Jak widać przenosiny New Jersey Nets na Brooklyn zaczęły się już na dobre i pan Jay-Z nie zamierza rezygnować z walki o kibica na zdominowanym przez New York Knicks podwórku. Pozostaje tylko pytanie czym oprócz zapewne niższych cen biletów zamierza przyciągnąć ludzi do hali w której nie będzie występować tak jak planowano Dwight Howard. Sam Deron Williams nie wystarczy.

A pro po jeszcze biletów. Najpopularniejszym serwisem, który oferuje bilety na imprezy sportowe w całych Stanach Zjednoczonych jest Ticketmaster. Niestety jednak na finał Big East prawa do tego przywileju miał portal o nazwie Stub Hub. Zaletą tego pierwszego jest przede wszystkim to, że każdy zakupiony bilet można sobie ściągnąć na swój komputer, wydrukować w domu i bez przeszkód udać się na mecz. Niestety w przypadku Stub Hub i finału turnieju NCAA w Madison Square Garden nie było już tak prosto. Najpierw zaskoczeniem był dla mnie sam fakt, że po bilety trzeba się udać osobiście co w czasach internetu jest dość dziwną praktyką. Jeszcze dziwniejszym zjawiskiem jest to, że za osobiste odebranie trzeba zapłacić 15 dolarów! Are you kiddin me chciało by się zapytać. Irytacja była później tym większa, że organizacja pracy w punkcie odbioru biletów pozostawiła wiele do życzenia.

kiedy zaszliśmy po wejściówki 2 dni przed meczem, a następnie czekaliśmy na prośbę pracownika przed wejściem okazało się, że bilety będą do odebrania dopiero na 2 godziny przed sobotnim spotkaniem. Szkoda tylko, że nikt o tym nie poinformował nas wcześniej zanim dotarliśmy na miejsce.

Nie ma jednak tego złego co by na dobre nie wyszło, ponieważ był to dobry pretekst aby wybrać się do miejsca niema obowiązkowego dla każdego fana basketu w Nowym Jorku czyli oficjalnego sklepu NBA. Niestety od ostatniej mojej wizyty w tym mieście ów sklep zmienił swoją siedzibę na znacznie mniejszą. Owocowało to tym, że asortyment jaki oferował był znacznie mniejszy niż wcześniejszy. Jak się jednak później dowiedziałem jest to podobno tylko okres przejściowy ponieważ już są czynione starania aby znaleźć lokal o niemal 70% większy niż ten pierwszy. A jeśli ktoś się nie orientuje to pierwszy ze sklepów znajdował się przy jednej z najbardziej ruchliwych ulic w Nowym Jorku i zajmował 3 całe piętra jednego z budynków. Jeśli dla NBA uda się spełnić ten warunek o większym o 70% większym nowym sklepie to będzie chyba coś niesamowitego. W tym obecnym można zaś było już od wejścia zobaczyć i zaopatrzyć się na przykład w jakąś oldschoolową koszulkę.

Jeśli zaś ktoś chciał coś bardziej na czasie to także miał pewien wybór.

Cenowo przedstawiało się to od $90 za repliki koszulek, aż do $250 za oryginały. Co ciekawe te tańsze koszulki jakościowo w moim mniemaniu przedstawiały się znacznie lepiej niż te droższe. Być może przy dłuższym ich używaniu te różnice w cenach można dosłownie odczuć ale na pewno nie oglądając je na wieszakach. Największym wzięciem oczywiście cieszyły się trykoty Jeremiego Lina. Sam byłem świadkiem jak grupa 5 Azjatów zaopatrzyła się jak jeden mąż w koszulki z nazwiskiem swego idola. Ja na szczęście nie poddałem się tej gorączce i odpuściłem sobie Linomanię i nabyłem kilka mniejszych ale równie ciekawych suwenirów.

Przeglądając na szybko przewodnik po Nowym Jorku zobaczyłem też, że reklamuje się tam hokejowy odpowiednik NBA Store czyli NHL Store. Pomimo, że wielkim fanem tej dyscypliny nie jestem to ciekawiło mnie jak prezentuje się to miejsce. I muszę przyznać, że było tam na prawdę ciekawie.

Wielkie zdjęcia najlepszych graczy NHL porozwieszane po całym klepie, żyrandol ułożony z kijów hokejowych czy manekiny zawodników poubierane w trykoty meczowe to wszystko tworzyło jedną spójną całość. Nawet jeśli nie miałem zamiaru nic tam kupować to warto było tam zajrzeć choćby z ciekawości co szczerze polecam wszystkim, którzy będą mieli ku temu okazję.

Zresztą można było odnieść wrażenie, że hokej w tej chwili jest znacznie bliższy Nowojorczykom niż basket. Już od wejścia do Madison Square Garden wszystkich wita taki ogromny plakat.

Wszystko to za sprawą New York Rangers, którzy na chwilę obecną rządzą i dzielą w najlepszej hokejowej lidze świata. Na szczęście im dalej wgłąb hali tym oznaki koszykówki były coraz częstsze.

A jako, że tego wieczoru gospodarzem była koszykówka akademicka to nie mogło być inaczej i wszystkich fanów witała nieodłączna orkiestra. Tym razem czas wszystkim umilali czas grajkowie z Cincinnati.

Później jeszcze tylko chwila oczekiwania na wpuszczenie na halę przez ochroniarzy i oczom wszystkich fanów ukazywał się taki widok

Mając świeżo w pamięci wydarzenia z przedpołudnia o których pisałem kilka dni temu czyli meczu finałowego Stony Brook liczyłem na podobne emocje także i w tym spotkaniu. Hala w samym centrum NY wypełniła się w jakichś 85% co i tak uważam że jest całkiem niezłym wynikiem. Co ciekawe większość tych ludzi była fanami nie występującej w finale ekipy Syracuse. Fani tego zespołu już od kilku dni opanowali zarówno MSG jak i wszystkie bary oraz ulice dookoła. Niestety tak się stało, że popularni Orange nie awansowali do decydującego pojedynku co na pewno nie wypłynęło pozytywnie na atmosferę tego meczu. Obiekt po remoncie dolnych trybun prezentował się jeszcze lepiej niż zazwyczaj. Sam mecz rozpoczął odśpiewywany na wszystkich sportowych imprezach w USA hymn państwowy.

Sam mecz bardzo trudno jest mi zaliczyć do przynajmniej dobrych ponieważ tak się złożyło, że trafiłem na historyczny mecz w którym ustanowiono rekord najmniejszej ilości punktów w finale w całej 32-letniej historii zawodów. To trzeba mieć szczęście. Niestety taka jak i była gra na boisku taki i był doping na trybunach. Siedzący dookoła nas zdegustowani czy nawet wściekli fani Syracuse raz za razem nie szczędzili cierpkich słów graczom występującym po obu stronach parkietu. Jeden dzień to było zdecydowanie za mało czasu aby mogli oni zapomnieć o porażce w półfinale swoich pupili. Zresztą wracając w poniedziałek z Nowego Jorku do Chicago nawet na lotnisku czy już w samym samolocie miałem okazję posłuchać dalszej wymiany zdań na temat słabej postawy Cuse.

Wracając jeszcze do tego wieczoru to finał okazał się szczęśliwy dla drużyny z Louisville, która wygrała z Cincinnati 50:44. W dużej mierze stało się to za sprawą ich największej gwiazdy czyli Peytona Sivy, zdobywcy 10 czek oraz 5 asyst. Tak wyglądały ostatnie sekundy tego finałowego boju.

Hala bardzo szybko opustoszała po tym meczu, ponieważ wszyscy z powodu bardzo późnej już godziny śpieszyli się na metro czy inne formy transportu w NY. Ja udając się metrem mogłem jeszcze zobaczyć zapowiedź czekających wszystkich emocji czyli NCAA Tournament.

Utwierdziło mnie to tylko raz jeszcze w przekonaniu, że Nowy Jork jest prawdziwą stolicą amerykańskiego sportu. Tam każdy fan, który chce być blisko największych światowych wydarzeń ma do tego masę możliwości. Jedynym ograniczeniem jakie może go od tego powstrzymać jest zawsze będący w deficycie w dzisiejszym świecie czas oraz zasoby funduszy na bilety. A tak poza tym to żadnych granic lub też jak kto woli no limits. I jak tu nie uwielbiać tego miasta?