Po serii artykułów mojego redakcyjnego kolegi przyszła czas na moją odpowiedź, największego fana Rajona Rondo na Czwartej Kwarcie, a może i także w Polsce, choć tego nie zweryfikuje nikt. Karol w głównej mierze zarzuca Rajonowi, że jest przeceniany. Okej, ma do tego prawo, jednak zdecydowanie nie podoba mi się sposób, w który to przedstawia. Mówi także, że Rondo mimo średniej 11,4 asyst nie sprawdza się w roli lidera ofensywy Celtów i że prowadzi ją słabo. Spróbuje odpowiedzieć na te wszystkie zarzuty, tak aby z Czwartej Kwarty nie wiało tylko haterowaniem Rajona, a na sam początek jedynie zaznaczę: Karol wybrał złą drogę, postawił tezę i szuka tylko kolejnych statystyk, tak aby wyszło na jego. Dla mnie to jak szukanie dziury w całym. Rondo gra dobrze, teza obalona przez samego zawodnika. Ale wracając do zarzutów.
Otóż – i nie jest to moja, ale wielu amerykańskich ekspertów opinia – Rajon Rondo jest w TOP5 rozgrywających tej ligi. Z kolei w mojej opinii zasługuje na stawianie go obok Chria Paula i Steve Nasha, czyli – jak dla mnie – najlepszej trójki rozgrywających w lidze. Mówiąc ściślej: playmakerów (Rose, Westbrook i cała reszta „rozgrywających” odpadają – ta dwójka to zdecydowanie first-score, podczas gdy playmaker to zdecydowanie first-pass). Dlaczego stawiam go tak wysoko? W głównej mierze to przez niesamowicie duże ręce Rajona, które są nieproporcjonalnie duże jak dla gracza o wzroście 185 cm. To właśnie dzięki nim Rondo rozdaje tak wiele podań i do tego większość, śmiem twierdzić, ze 90%, jest po prostu idealnych. Skąd moje twierdzenie? Od dwóch lat nie opuściłem spotkania Celtów. Podania Rajona idealnie trafiają do rąk Paula Pierce’a, Kevina Garnetta czy Ray’a Allena. Sprawdźcie sami – uważnie obserwujcie, że piłka po podaniu RR wpada idealnie w ręce, tak, że pozostaje już tylko oddać rzut. Pod tym względem Rajon jest po prostu najlepszy w lidze.
Stwierdzenie, że Rondo „nabija sobie asysty” na Big Three jest dla mnie po prostu stwierdzeniem śmiesznym. Nikt w lidze nie ma takiego przeglądu pola jak Rajon, mało kto może równać się z nim pod względem basketball IQ. Rondo zawsze wybierze idealną sytuację, zawsze idealnie wykreuje partnera. Przecież to on ma piłkę w większość akcji Celtów i to od niego zależy każda akcja. Czy fakt, że to od niego pochodzi większość podań jest podstawą do twierdzenia, że „nabija” asysty? W takim razie równie dobrze mogę powiedzieć, że asysty „nabija” Steve Nash czy Chris Paul. Steve w sezonach, kiedy zdobywał MVP, wykorzystywał i nabijał asysty m.in. na Stoudemirze. Poza tym szybka ofensywa znaczy więcej posiadań w spotkaniu, to przekłada się na liczbę akcji, a to na duże ilości asyst. Jakby tego było mało Nashowi asysty „nabijała” właśnie ta szybka gra Słońc, bo co to za sztuka podać dziesięć razy do gracza, który na 10 rzutów zza łuku trafi pięć. Podobnie jest z Chrisem Paulem, który także „nabija” sobie asysty – kiedyś pick&rolle z Davidem Westem czy dwójkowe zagrania z Tysonem Chandlerem, teraz wystarczy, że podrzuci piłkę, a do kosza wpakują ją Griffin czy DeAndre Jordan. Stockton do Malone’a – czy to też „nabijanie” asyst? O wszystkich mógłbym powiedzieć, że „nabijają sobie asyst”, ale fakty są zupełnie inne – cała trójka (CP3, Nash, RR) ma po prostu wokół siebie dobrych graczy i cała trójka kreuje na bardzo wysokim poziomie: potrafi stworzyć dogodną okazję, open-looka czy świetnie dograć do KOGOKOLWIEK. A śmiem twierdzić, że wykonanie podania to 50% punktów, w szczególności że gracz kończący powinien jedynie złożyć się do rzutu czy wsadzić piłkę do kosza. Ułamek sekundy, podanie za mocne, za lekkie – to wszystko ma wpływ na zachowanie zarówno kończącego, jak i obrońcy. Poza tym we wszystkich trzech przypadkach stwierdzenie „nabijania asyst” mija się z celem, bo dla mnie w koszykówce nie „nabija” się niczego. Sporo asyst Rondo rozdaje w szybkich kontratakach. To jednak nie powinno służyć jako argument przeciw niemu, ale z kolei jako wielki plus. Rondo czuje się jak ryba w wodzie, gdy wyprowadza szybką kontrę. Osobiście, podobnie jak wielu komentatorów, sądzę, że Rajon grałby jeszcze lepiej, gdyby miał wokół siebie atletycznych i szybko biegających graczy, w typie Josha Smitha czy Andre Iguodala. W tej chwili ma wokół siebie Wielką Trójkę i większość akcji to ataki pozycyjne.
Karol zarzuca Rondo także to, że nie jest on dobrym liderem ofensywy Celtics. Tutaj zupełnie się nie zgodzę, bo ofensywa Celtów wygląda o niebo lepiej z Rondo, niż bez niego. Mała efektywność spowodowana jest faktem, że wokół niego grają trzydziestokilkulatkowie i większość akcji kończy się rzutem w 15-17 sekundzie akcji (nie znaczy to jednak, że RR nie ma wpływu na akcję, wręcz przeciwnie – to on niczym mały generał dowodzi całą sytuacją na boisku i znajduje najlepsze rozwiązanie). To przekłada się na tzw. pace, czyli liczbę posiadań drużyny w meczu – Celtics zajmują 20. lokatę, mając ich średnio 92.8. Poza tym nie zapominajmy o problemach Celtów na deskach, co również przekłada się na atak – brak zbiórek ofensywnych, brak punktów drugiej szansy. Przez to Boston ma dopiero 25. miejsce w rankingu efektywności ofensywnej, przez co można uważać, że Rondo – mimo wielkiego wpływu na grę Celtics – tak naprawdę niewiele wnosi w ataku. Błąd. Celtowie zdobywając średnio 0,92 punktu na posiadanie są w tym względzie na 8. miejscu w lidze i dopiero ta statystyka w połączeniu z pace daje prawdziwy obraz ofensywy Celtów. Kontry stanowią 13,6%, z kolei 20,7% stanowią sytuacje spot-up. Bez Rondo offensive rating Celtów wynosi zaledwie 94.95, z nim na parkiecie już 103.02. Ta statystyka pokazuje ile do ofensywy Koniczynek wnosi Rajon Rondo. Jedynym mankamentem Rajona nadal pozostaje scoring, jednak tutaj nikt nie ma wątpliwości. Rodno nie jest i nigdy nie był dobrym shooterem. Można jedynie stwierdzić, że to właśnie przez rzut stawiane są zarzuty, że Rondo jest słabym liderem, ponieważ w głównej mierze to właśnie rzut znacząco osłabia ofensywny wpływ Rondo na grę. Nie można jednak powiedzieć, że RR nie jest liderem Celtów w ofensywie – po dwóch latach oglądania Celtics wiem jak niesamowicie Rajon nią dyryguje. Tutaj nie potrzeba jednak statystyk, wystarczy jedynie spojrzeć na mecz. Bezpodstawne wydają się także argumenty w typie zeszłorocznych playoffs, o tym jak to efektywność Rajona spadła w serii z Miami, po dobrej serii ze słabymi Knicks. Rondo grał przecież z kontuzją łokcia, która normalnie pozostawiałby go poza grą przez ponad miesiąc.
Nie wiem dlaczego, ale akurat tak się składa, że Karol publikuje teksty o Rajonie zaraz po tym, gdy ten znów na przekór Karolowi, w wielkim stylu poprowadzi Celtów do zwycięstwa – 10 punktów, 20 asyst i 10 zbiórek. 6 triple-double w sezonie, dość powiedzieć, że nikt inny nie zaliczył więcej niż jedno. Ktoś powie – co to za wielki styl, jak się ma skuteczność 3/16 z gry? Otóż o tym już wspominałem – Rajon nie jest shooterem, więc dla nikogo taka skuteczność zaskoczeniem być nie powinna, zdarzały mu się już takie mecze i będą zdarzać, póki nie poprawi swojego rzutu i tutaj jak najbardziej zgodzę się: Rondo nadal ma wiele do poprawiania w ataku. Dodajcie jednak brakujące ogniwo, czyli dobry rzut i dopiero wtedy zobaczymy jaki tak naprawdę wpływ na ofensywę mógłby mieć RR. Jak już pisałem – to właśnie rzut znacząco obniża ofensywny rating Rajona, który jest niższy od – posiadających bardzo dobry rzut – Paula czy Nasha. Jednak Rajon ponownie rozdał 20 asyst znów udowadniając jakim jest generałem i jak świetnie dowodzi atakiem. To już 19. spotkanie z rzędu Rajona, w którym zdobywa co najmniej 10 asyst. To nie może być przypadek i sami powiedzcie: Czy to nie jest wystarczający dowód? Czy to nie jest wystarczający fakt, by w końcu głośno i dobitnie powiedzieć: Rondo nie jest przeceniany. Rondo to gracz iście wybitny. Świadczy o tym nie tylko ten sezon, ale i wszystkie inne – mistrzowski, ten, w którym notował triple-double w jednej z najlepszych serii playoff ever, ten, w którym poprowadził Celtów do Finals i gdyby Celtowie je wygrali z pewnością zostałby MVP. Oczywiście: nikt nie wie co będzie za kilka lat, ale w chwili obecnej – gdy Rondo gra po prostu niesamowicie i ma już pierścień na swoim palcu – mówienie, że jest przeceniany jest wielkim błędem. Zrozumiałbym, gdyby grał źle. Ale gra fantastycznie i widzą to wszyscy począwszy od ekspertów, a na zwykłych kibicach kończąc. Doceniają go i wiedzą, że jego wpływ na grę Celtics jest ogromny. A ja mogę jedynie czekać na kolejne artykuły Karola, bo gdy zobaczę kolejny uśmiechnę się i po prostu powiem: mój Rondel po raz kolejny zanotował wielką noc.
![NBA Every Day - NBA, NCAA, koszykówka](http://2.bp.blogspot.com/-oFNC_7YFtbc/TcUZ5D6AzgI/AAAAAAAAAGc/v960hMeUJAw/s1600/nasz+button.png")
