Skarb Kibica 11/12 – Washington Wizards

W poprzednim sezonie: 23-59 (28 miejsce w ortg, 24 w drtg)

Najważniejsze zmiany: odszedł Josh Howard (do Jazz); doszli Jan Vesely oraz Ronny Turiaf

Przewidywana pierwsza piątka: John Wall, Nick Young, Rashard Lewis, Andray Blatche, JaVale McGee

Trener: Flip Saunders (636-511 w regular, 47-51 w playoffs)

Wizards to wschodni odpowiednik Kings – młoda drużyna, która jeszcze raczej wiele nie ugra, ale będzie często gościć w top 10 akcji z danego dnia. Wall dał już się poznać jako jeden z najatletyczniejszych zawodników, choć nie ustrzegł się typowych dla debiutantów ułomności: słabej skuteczności oraz dużej ilości strat (prawie cztery na mecz!). Wszyscy oczywiście wierzą w to, że wyeliminuje te wady i znacznie się poprawi, co widać choćby po tym, że w draftach fantasy jest zwykle wybierany w drugiej rundzie.

Oprócz niego szczególną uwagę w tej drużynie należy zwrócić na McGee. W tym krótkim okresie przedsezonowym mówiło się więcej o DeAndre Jordanie, który podpisał bardzo wysoki kontrakt z Clippers, ale to JaVale jest raczej bardziej interesującym i lepszym zawodnikiem. Do tej pory rozwijał się bardzo dobrze (w poprzednim sezonie 8 rpg, 2,4 blk, 13,1 ppg, 55 FG% w niecałe 28 mpg) i w tym sezonie powinien dostać jeszcze więcej minut, dzięki czemu będzie miał szansę zostać pierwszym zawodnikiem Wizards od czasów Pervisa Ellisona (sezon 1991-92), który zanotował double double oraz co najmniej 2 bloki na mecz (do tego wyczynu zbliżył się też Chris Webber w 1996-97).

Pod koniec poprzednich rozgrywek popisy strzeleckie dawał pozyskany z Atlanty Jordan Crawford (16,3 ppg) dzięki czemu wiele osób widzi go jako nowego podstawowego SG tej drużyny. Nie należy jednak zapomniać, iż Crawford zdobywał te punkty na bardzo słabej skuteczności (poniżej 40% z gry, w tym niecałe 24% za trzy). Dlatego ja bym wcale nie był taki pewien Jordana w S5 i bardziej widziałbym tu Younga, który końcówkę sezonu musiał opuścić z powodu kontuzji, ale jest to znacznie lepszy strzelec (prawie 40% za trzy!).

Wśród tych wszystkich młodych graczy jest jeden weteran, o którym przez długi czas mówiło się, że zostanie na niego użyta amnestia. Ostatecznie Wizards tego nie zrobili i Lewis został w drużynie. To bardzo dobre rozwiązanie, ponieważ to ciągle solidny zawodnik, a poza tym w kontrakcie zostały mu już tylko dwa lata. Tak więc teraz będzie mentorem dla tych wszystkich niedoświadczonych graczy, a w następnym sezonie może uda się go sprzedać za jakichś perspektywicznych zawodników, ponieważ na wygasający kontrakt dość łatwo znaleźć chętnych. W każdym razie w takim składzie Washington może być czarnym koniem tych rozgrywek i załapać się nawet do playoffs.

Przewidywane miejsce w konferencji: 8-10

Skład Washington Wizards

Debiutanci (autor: Kosi)

Jan Vesely (#6), SF/PF, 211cm – skrzydłowy, który dzięki warunkom połączonym z atletycznością może grać zarówno jako SF i PF. W ataku radzi sobie w grze bliżej kosza, jak i na dystansie. Przy swoim wzroście bardzo dobrze porusza się po boisku, ma całkiem niezły rzut i potrafi zaskoczyć punktami z dystansu. Wciąż jednak musi pracować nad grą w ataku, podobnie jak nad obroną. Czasami jest zbyt mało aktywny na deskach, a i brakuje mu też kilogramów, by ustać silniejszym graczom. Właśnie ze względu na te braki na początku swojej kariery w NBA jako silny skrzydłowy raczej występować nie będzie. Talent na który trzeba stawiać, więc swoje minuty zapewne dostanie.

Chris Singleton (#18), SF, 203cm – prawdopodobnie najlepszy defensor poprzedniego sezonu NCAA na pozycji SF. Wyróżniał się w zbiórkach, blokach i przechwytach, ale nie chodzi tu tylko o same statystyki. Już same atuty fizycznie sporo mu pomagają, a w połączeniu z dobrą pracą nóg, czy też dobrymi nawykami w tej dziedzinie powinien się wyróżniać również w NBA. Niestety w parze z umiejętnościami defensywnymi nie idą umiejętności ofensywne. Nie potrafi za bardzo sam kreować sobie pozycji i ma też dość niepewny rzut. Patrząc na obecny skład i poprzedni sezon Wizards akurat graczy od ofensywy im nie brakuje, więc taki obrońca na pewno się przyda. Powinien powalczyć o minuty z ławki.

Shelvin Mack (#34), PG, 191cm – gdyby nie warunki mógłby występować także jako rzucający obrońca, bo umiejętności na pewno mu nie brakuje. Bardzo dobrze panuje nad piłką, dobrze mija, ma całkiem dobry rzut z półdystansu, a jedynie poprawić musi nieco rzut z dalszej odległości. Jest inteligentny, dużo widzi na boisku i oprócz kreowania sobie pozycji, potrafi kreować rzuty również kolegom. Jak prawie każdy absolwent uczelni Butler jest co najmniej dobrym obrońcą, choć w statystykach za bardzo tego nie widać. Brakuje mu troszeczkę atletyczności, ale nadrabia to doświadczeniem i boiskowym cwaniactwem. Ma szanse zostać drugim rozgrywającym w zespole.