Skarb Kibica 11/12 – Orlando Magic

W poprzednim sezonie: 52-30 (14 miejsce w ortg, 3 w drtg)

Najważniejsze zmiany: odeszli Brandon Bass (do Celtics) oraz Gilbert Arenas (amnestia); doszli Glen Davis oraz Larry Hughes

Przewidywana pierwsza piątka: Jameer Nelson, Jason Richardson, Hedo Turkoglu, Ryan Anderson, Dwight Howard

Trener: Stan Van Gundy (334-179 w regular, 47-35 w playoffs)

Ten rok będzie bardzo smutny w Orlando. Wprawdzie po całym przedsezonowym zamieszaniu Dwight ostatecznie został w Magic, ale ciągle w powietrzu wisi bardzo realna możliwość, że zostanie sprzedany przed trade deadline. O partnerach Orlando w potencjalnej wymianie z udziałem Howarda już dość pisaliśmy przez ostatnie tygodnie, więc nie będziemy się powtarzać. Kibice tego klubu mogą mieć jedynie nadzieję, że kierownictwo nie popełni tego samego błędu, co w przypadku Shaqa i Dwight nie odjedzie za darmo. Istnieje jednak też możliwość, iż nie odejdzie w ogóle. Jeśli bowiem nie zostanie wymieniony przed wspomnianym deadline, to podpisanie kontraktu jako wolny agent będzie oznaczało dla niego ogromne straty finansowe (około 30 milionów dolarów!). A należy pamiętać, że dla 99% zawodników to, ile będą zarabiać, jest najważniejszym argumentem przy wyborze zespołu.

Tak więc jakieś tam światełko w tunelu jest. Jednakże w takich warunkach nie należy spodziewać się zbyt wiele po tej drużynie i o ile do playoffs awansują, to raczej znowu nie przejdą pierwszej rundy. Nie dość powiem, że atmosfera na pewno nieco padła, to jeszcze nie dokonali prawie żadnych znaczących ruchów. Oddanie Bassa za Big Baby jest raczej kosmetyczną zmianą i nie zlikwidowało problemu, jakim jest osamotnienie Dwighta pod koszem. DH jest oczywiście świetnym środkowym, najlepszym w lidze, ale jednak byłoby mu łatwiej i z korzyścią dla drużyny, gdyby ktoś go solidnie wsparł w walce o zbiórki.

Na obwodzie również po staremu. Wprawdzie Nelson z Hedo to para, która przecież w 2009 pomogła Magic awansować do finałów, ale nie są oni idealnymi zawodnikami dla Howarda. Szczególnie Turkoglu wydaje się już wypalony po rozczarowujących sezonach w Toronto i Phoenix. Do tego ma on potężny kontrakt, którego na szczęście będzie można się pozbyć w ewentualnej wymianie DH (i to jest jeden z niewielu pozytywów związanych z oddaniem Howarda). Jak widzicie znowu mimowolnie wracamy do tematu oddania Dwighta i tak niestety będzie wyglądał ten sezon – dopóki nie zostanie wyjaśniona jego sytuacja, dopóty Magic będą stać w miejscu. Bo żeby móc rozpocząć przebudowę muszą go sprzedać, a żeby wzmacniać drużynę muszą mieć pewność, że on zostanie.

Przewidywane miejsce w konferencji: 5-6

Skład Orlando Magic

Debiutanci (autor: Kosi)

Justin Harper (#32), PF, 208cm – silny skrzydłowy lubiący uciekać nieco dalej od kosza. Ma bardzo dobry rzut z półdystansu i dystansu, jak na swoje warunki dobrze panuje nad piłką i choć preferuje grę przodem do kosza, bliżej obręczy poradzić sobie też potrafi. Jest inteligentny i doświadczony przez co popełnia stosunkowo mało błędów. Oprócz ataku Harper wyróżnia się też w defensywie. Bardzo dobrze walczy i zbiera na bronionej tablicy, a do tego całkiem nieźle blokuje. Patrząc na skład Magic o minusy na pozycji PF łatwo mu nie będzie, ale nie wykluczone, że ze względu na ofensywne umiejętności trener spróbuje  wystawiać go również na SF.

DeAndre Liggins (#53), SG, 198cm – w Kentucky sprowadzony do roli defensora. Na parkiecie przebywał długo i głównie miał za zadanie bronić najlepszych obwodowych strzelców rywali. I choć statystykach niekoniecznie to widać, ze swojego zadania wywiązywał się bardzo dobrze. W ataku na indywidualne akcje decydował się raczej rzadko, a punkty zdobywał zwykle po asystach kolegów oddając rzut z dystansu, czy wbiegając pod kosz. Niestety strzelcem jest co najwyżej średnim, więc punktów oczekiwać od niego za bardzo nie można. Jeśli już pojawi się na boisku, a będzie mu o to bardzo ciężko, prawdopodobnie tylko w roli defensora.