Skarb Kibica 11/12 – LA Lakers

W poprzednim sezonie: 57-25 (6 miejsce w ortg, 6 w drtg)

Najważniejsze zmiany: odeszli Shannon Brown (do Suns) oraz Lamar Odom (do Mavs); doszli Josh McRoberts, Troy Murphy, Jason Kapono oraz Gerald Green

Przewidywana pierwsza piątka: Derek Fisher, Kobe Bryant, Matt Barnes, Pau Gasol, Andrew Bynum

Trener: Mike Brown (272-138 w regular, 42-29 w playoffs)

Lakers zupełnie inaczej niż ich sąsiedzi zza miedzy odczuwają niedawne transferowe zamieszanie. Mogli mieć CP, a stracili Odoma i musieli zadowolić się podpisaniem kilku mniej znaczących zawodników. Do tego mają nowego trenera, który do tej pory prowadził tylko Cavs. Mimo wszystko pokazał się tam z dobrej strony, tzn. nigdy nie był specem od ofensywy, ale zdawał sobie sprawę z tej swojej słabości i atak powierzał w ręce innych (któż nie pamięta jak to Kuester rozpisywał akcje Cleveland?). Za to po drugiej stronie parkietu to znakomity specjalista i można oczekiwać, że Lakers w obronie będą dobrzy jak nigdy. Zdrowy Bynum może być defensywną bestią, a i Gasol mimo łatki słabeusza daje bardzo dużo pod własnym koszem. Do tego były Obrońca Roku w osobie Artesta (wybaczcie, ale dla mnie zawsze będzie to Ron Artest i nigdy nie wypowiem jego obecnego imienia i nazwiska) oraz Barnes (który ma grać w S5 zamiast Rona), a więc pozycje 3-5 są świetnie obsadzone pod względem obrony.

W ataku oczywiście nadal będzie rządził Kobe i on sam właściwie gwarantuje, że Lakers poniżej pewnego poziomu w ofensywie nie zejdą. Martwi jednak trochę brak głębi na obwodzie. Odejście Browna może być dotkliwsze niż się wydaje i zatrudnienie Kapono oraz Greena nie załata tej dziury. Strata Odoma, najlepszego rezerwowego ostatniego sezonu, jest oczywiście jeszcze dotkliwsza. Jego wszechstronności nie zastąpi ani McRoberts, ani Murphy. Do tego w związku z tą sławną niedoszłą wymianą Gasol jest podobno nieco niezadowolony i kto wie z jakim nastawieniem przystąpi do rozgrywek. Dlatego też nie ulega wątpliwości, że Lakers są w gorszej sytuacji niż rok temu.

Przy tak intensywnym sezonie, jak ten skrócony, te wszystkie braki kadrowe będą mieć znaczenie, szczególnie że Fisher oraz Bryant są bardzo wyeksploatowanymi zawodnikami (jedynie Abdul-Jabbar rozegrał więcej minut w playoffs niż Kobe!). Dlatego też nie należy się spodziewać po LAL jakiegoś nadzwyczajnego wyniku w regular. Swoje zapewne i tak ugrają (uważam, że zajmą drugie miejsce na zachodzie), ale dopiero w playoffs pokażą pełnię możliwości i mimo słabszego składu na pewno nie odpadną w tak rozczarowujący sposób jak ostatnio. Oczywiście jeśli jest się kibicem Lakers, to tylko jedna rzecz jest satysfakcjonująca – mistrzostwo. Teoretycznie są od nich silniejsze ekipy (Thunder, Heat, Bulls, Mavs), ale trudno oprzeć się wrażeniu, że Jeziorowcy nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa i jak dla mnie to właśnie oni są w tej chwili faworytem do tytłu. A kto wie, może ostatecznie jeszcze przed trade deadline dojdzie do wymiany z Orlando i wtedy mając Dwighta Lakers będą lepsi niż gdyby pozyskali CP i z automatu staną się faworytami w oczach niemal wszystkich.

Skład Los Angeles Lakers

Debiutanci (autor: Kosi)

Darius Morris (#41), PG/SG, 193cm – jeszcze na początku roku był najważniejszą postacią w zespole Michigan, a teraz czeka go ciężka praca i walka o minuty. Morris jak na rozgrywającego ma bardzo dobre warunki, sporo widzi i dobrze pracuje na koźle. Na uczelni to w jego posiadaniu piłka była najczęściej i gdy przebywał na boisku asystował przy 44% rzutach. W Lakers już takiej swobody mieć nie będzie i tu rodzi się pytanie, jak bardzo jego produktywność zmaleje. Strzelcem był dość słabym i rzut należy do elementu, nad którym musi najbardziej pracować. Z drugiej strony z minięciem rywali zwykle problemów nie miał i stąd też wymuszał sporo fauli. Patrząc na rozgrywających w Lakers na straconej pozycji nie jest.

Andrew Goudelock (#46), PG/SG, 191cm – w pewien sposób przeciwieństwo Morrisa, choć także bardzo dobrze czuje się z piłką w rękach. Prawdopodobnie najlepszy typowy strzelec tego Draftu i automat do zdobywania punktów. Praktycznie przez całą akcję może nie dotykać piłki, a na oddanie rzutu wystarczy mu ułamek sekundy po wybiegnięciu zza zasłony. Goudelock to jednak nie tylko rzuty, ale także całkiem solidny rozgrywający. Ma bardzo dobry przegląd pola, jest szybki, a do tego dość rozważny. Czeka go trudna walka z Morrisem o minuty.