Skarb Kibica 11/12 – Grizzlies

Sezon 2010/11: 46-36

trener: Lionel Hollins

najważniejsi nowi zawodnicy:
Jeremy Pargo (Maccabi Tel-Aviv)
Josh Selby (draft, nr 49)

odeszli:
Shane Battier (Heat)

Grizzlies byli objawieniem zeszłego sezonu, a przede wszystkim playoffs. W fazie zasadniczej walczyli o ostatnie miejsca gwarantujące grę w postseason, ale już w samych playoffs pokazali swój ogromny potencjał i byli wtedy jedną z najlepszych drużyn w lidze. Dlatego przed tym sezonem oczekiwania wobec Grizzlies są bardzo duże. Wszyscy spodziewają się, że od pierwszego meczu będziemy oglądać jeszcze lepszy zespół, niż ten, który tak fantastycznie spisywał się w playoffs.

Największą siłą Grizzlies jest ich duet podkoszowy i w Memphis postarali się, żeby Zach Randolph i Marc Gasol zostali u nich na dłużej. Jeszcze w trakcie playoffs przedłużyli kontrakt z Randophlem, a teraz podpisali 4-letnią umowę z Gasolem. Marc był jednym z najatrakcyjniejszych zastrzeżonych wolnych agentów, ale Grizzlies byli zdeterminowani, żeby go zatrzymać i od początku zapowiadali, że wyrównają każdą ofertę. Ostatecznie nie musieli tego robić, tylko porozumieli się w sprawie kontraktu wartego $58 milionów i wydaje się, że są to rozsądnie wydane pieniądze. Teraz ta dwójka musi potwierdzić swoją wartość i dominować pod koszami tak samo, jak miało to miejsce w playoffs, kiedy razem zdobywali średnio ponad 37 punktów i zbierali 22 piłki. Mało która drużyna jest się w stanie przeciwstawić się takiemu duetowi, dlatego też to od ich podstawy w bardzo dużej mierze będzie zależało, co w tym sezonie osiągną Grizzlies.

Problemem może być jedynie brak zmienników dla tej dwójki. W zeszłym sezonie bardzo przydatnym rezerwowym był Darrell Arthur, ale podczas treningów zerwał ścięgno Achillesa i z tego powodu może opuścić całe rozgrywki. Jest to jeszcze nie potwierdzona informacja, bo wymagane są bardziej szczegółowe badania, ale jeśli rzeczywiście Arthur wypadnie, Grizzlies będą mieli problem. Będą mogli żałować, że nie zdecydowali się na wymianę z Pacers i pozyskanie Josha McRobertsa.

Ale mówiąc o największych gwiazdach drużyny z Memphis, nie można zapominać też o Rudy’m Gay’u. W zeszłym sezonie spisywał się on bardzo dobrze zdobywając średnio 19.8 punktów przy rekordowej w swojej karierze skuteczności z gry na poziomie 47%. Jednak jak wiemy, później doznał poważnej kontuzji i od połowy lutego był poza grą. Początkowo wydawało się, że Grizzlies bez niego mogą nawet nie być w stanie awansować do playoffs. Okazało się jednak, że Tony Allen rewelacyjnie wkomponował się do pierwszej piątki i już w playoffs można było zapomnieć, że Grizzlies grają bez swojego kluczowego zawodnika. W efekcie, pojawiły się głosy, że Gay nie jest im potrzebny, skoro tak dobrze radzili sobie bez niego. Jednak władze klubu nie podzielały tego zdania, dlatego Gay nie został wytransferowany i można powiedzieć, że jego powrót do gry jest teraz największym wzmocnieniem drużyny. Można tylko sobie wyobrażać, jak groźni byliby Grizzlies w poprzednich playoffs, gdyby mieli do dyspozycji tak świetnego strzelca jak Gay. Mogliby wtedy zapomnieć o jakichkolwiek problemach ze zdobywaniem punktów. W tym sezonie mamy się o tym przekonać. Natomiast Allen, który jest prawdziwym sercem defensywny Grizzlies, wróci na ławkę i powinien być jednym z najlepszych rezerwowych w lidze.

Kolejnym zawodnikiem, od którego będzie się sporo oczekiwać jest Mike Conley. Rok temu wszyscy krytykowali Grizzlies za podpisanie z nim wysokiego kontraktu, ponieważ wtedy nie był on wart pieniędzy, które mu zaproponowali. Jednak już w takcie sezonu potwierdził, że warto w niego inwestować. Rozegrał swój najlepszy sezon w karierze i wreszcie pokazał, że może być naprawdę wartościową jedynką. Ma dopiero 24 lata i nadal się rozwija, a po tym co pokazał w zeszłym sezonie, są podstawy żeby sądzić, że może być jeszcze lepszy.

Natomiast największą niewiadomą w Memphis pozostaje OJ Mayo. Wszyscy wiemy, że jest to bardzo utalentowany zawodnik, ale poprzedni sezon miał bardzo słaby i jego pozycja w drużynie wydaje się być coraz słabsza. Dlatego ten sezon jest kluczowy dla niego i jego przyszłości w Grizzlies (chociaż niewykluczone, że już w trackie sezonu zostanie wytransferowawszy). Za rok będzie zastrzeżonym wolnym agentem i jeśli nie zacznie lepiej grać, nie będzie mógł liczyć na wysoki kontrakt. W poprzednich rozgrywkach zdobywał średnio tylko 11.3 punktów przy słabej skuteczności 41% z gry. Już mało kto pamięta, że karierę w NBA rozpoczął od 25 meczów z rzędu ze zdobyczą co najmniej 10 punktów i jako debiutant z średnią 18.5 był drugim strzelcem Grizzlies. Wtedy był materiałem na gwiazdę, teraz po 3 latach w lidze jest wielką niewiadomą.

Grizzlies to nadal młoda drużyna z ogromny potencjałem, ale też mają już za sobą bardzo cenne doświadczenie z playoffs. Potrafią rewelacyjnie bronić, a mając w do dyspozycji Gay’a są też bardzo groźni w ataku. W zeszłym sezonie Grizzlies zaskoczyli wszystkich, ale do tego sezonu przystępują w zupełnie w innej roli. Nie są już ‘underdogs’, teraz będą musieli poradzić sobie z presją i dużymi oczekiwaniami. Przecież po tym co pokazali w playoffs, powinni być w tym sezonie czołową drużyną zachodu. Muszą zrobić krok na przód i wejść na najwyższy poziom, a wiadomo, że nie jest to łatwe. Ale teoretycznie mają wszystko czego trzeba, aby zawojować zachód.

Skład Memphis Grizzlies

Przewidywana pozycja na zachodzie: 3-5

Debiutanci (Kosi)

Josh Selby  (#49) , PG/SG, 188cm – gdyby nie przymus, do NCAA nigdy by nie trafił. Od początku jego jedynym celem była gra w NBA, a łączenie sportu z nauką wyraźnie mu nie wychodziło. Ocenianie więc jego możliwości przez pryzmat gry w Kansas jest nie do końca uczciwe. Pomijając już fakt, po co Grizzlies kolejny G, który patrząc na same umiejętności jest rzucającym obrońca, a ze względu na warunki w NBA będzie musiał przekwalifikować się na rozgrywającego, to wybranie Josha z 49 numerem było jak wysłanie kuponu lotto. Władze Memphis straciły niewiele, a przy odrobinie szczęścia mogą zyskać bardzo dużo. Selby kryje w sobie naprawdę spory potencjał ofensywny, a punkty zdobywać potrafi w chyba każdy możliwy sposób. Bardzo dobrze panuje nad piłką, z łatwości mija rywali, a i potrafi seryjnie punktować za trzy. Może nie w pierwszym sezonie, ale za rok, dwa jest w stanie zaskoczyć wielu.