Skarb Kibica 11/12 – Blazers

Sezon 2010/11: 48-34

trener: Nate McMillan

najważniejsi nowi zawodnicy:
Jamal Crawford (Hawks)
Raymond Felton (Nuggets)
Craig Smith (Clippers)
Kurt Thomas (Bulls)
Nolan Smith (draft, nr 21)

odeszli:
Brandon Roy (koniec kariery)
Andre Miller (Nuggets)
Rudy Fernandez (Nuggets via Mavs)
Patrick Mills (Chiny)

Blazers są najbardziej pechową drużyną NBA ostatnich lat. Inaczej nie można określi plagi kontuzji, jaka dopada ich zawodników. A przecież jeszcze do 2007 wszystko układało się po ich myśli i wydawało się, że już wkrótce drużyna z Portland ponownie będzie jednym z głównych faworytów do mistrzostwa. Do tego czasu mieli mnóstwo szczęścia w draftach i dzięki temu zdobywali przyszłe gwiazdy. W drafcie 2006 wybrali z czwórką Tyrusa Thomasa, ale od razu wymienili go za drugiego LaMarcusa Aldridge’a. Równocześnie dokonali drugiego transferu i oddali Randy’ego Foye’a za Brandona Roy’a. Pozyskali dwie młode gwiazdy, a przecież o mało co skończyliby z przeciętnym duetem Foye-Thomas. Natomiast rok później wylosowali pierwszy numer w drafcie, mimo że 6 drużyn miało od nich gorszy wynik i większe szans na jedynkę. Postawili na Grega Odena i wydawało się, że Blazers mają wszystkie potrzebne składki przyszłej drużyny mistrzowskiej. Jednak to właśnie od tego momentu zaczął się ich pech. Oden przez 3 lata rozegrał łącznie tylko 82 mecze i w tym sezonie też szybko  nie zobaczymy go na parkiecie, poważne problemy z kolanami zmusiły Roy’a do zakończenia kariery i na placu boju pozostał osamotniony Aldridge. Blazers mieli mieć wielką trójkę i walczyć o mistrzostwo, ale zamiast tego muszą teraz zastawiać się jak przebudować zespół  wokół swojej jedynej gwiazdy.

Poprzedni sezon był dla Aldridge’a przełomowy. Już od dawna było wiadomo, że ma on ogromny potencjał, ale wcześniej był tylko bardzo dobrym partnerem Roy’a. Natomiast problemy zdrowotne lidera Blazers sprawiły, że Aldridge musiał wziąć na siebie ciężar poprowadzenia drużyny i świetnie poradził sobie w tej nowej roli. Był jednym z najlepszych podkoszowych w lidze i w tym roku już nie powinien pozostawić złudzeń, że jest zawodnikiem kalibru All-Star. Teraz oczekiwania są jeszcze większe, bo został samotnym liderem drużyny i to w dużej mierze od jego postawy zależy, o co w tym sezonie będą walczyć Blazers.

Drugiej gwiazdy w Portland już nie ma, ale Aldridge nie może narzekać, bo ma wokół siebie wielu wartościowych zawodników. Są Wallace, Felton, Crawford, Camby, ale przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę na dwójkę młodych graczy – Nicolas Batum i Wesley Matthews. W Portland ciągle czekają na eksplozję talentu Batuma. Ma on dopiero 23 lat i już jest ważnym zawodnikiem, ale wiadomo, że jego możliwości są znacznie większe niż to co pokazywał dotychczas. Lockout spędził w lidze francuskiej będąc gwiazdą SLUC Nancy i to doświadczenie powinno pomóc mu wejść na wyższy poziom również w NBA. Blazers bardzo potrzebują, aby Batum z zawodnika świetnie uzupełniającego gwiazdy drużyny, powoli przesuwał się do roli pierwszoplanowej u boku Aldridge’a. Tymczasem Matthews już w zeszłym sezonie był drugim strzelcem zespołu. Rok temu Blazers sporo wydali na będącego dopiero po swoim debiutanckim sezonie Matthewsa, ale ten ruch się opłacał, bo zyskali niezwykle przydatnego gracza zwłaszcza w obliczu kontuzji Roy’a.

Podczas offseason Blazers dokonali dwóch ważnych zmian. Najpierw wysłali Andre Millera do Denver dostając w zmiana młodszego Raymonda Feltona, a później pozyskali Jamala Crawforda. Crawford długo wahał się, którą drużynę wybrać, ale ostatecznie postanowił przeprowadzić się do Portland, czyli w okolice swojego rodzinnego Seattle. I co ważne, Blazers dostali go za korzystną cenę, bo podpisali z nim dwuletni kontrakt wart $10 milionów (po sezonie będzie ma opcję opt-out), czyli tyle samo ile dostał on za ostatni rok gry w Atlancie. Tym samym Blazers zyskali świetnego rezerwowego, który przede wszystkim pomoże im wypełnić lukę w ataku po Roy’u. Do tego, z Crawfordem i Feltonem w składzie Blazers będą znacznie groźniejsi na dystansie, ponieważ w poprzednim sezonie byli jedną z gorszych drużyn jeśli chodzi o skuteczność rzutów za trzy (34.5%, 21 miejsce w NBA).

Na  papierze Blazers mają silny skład, pozwalającym im na walkę o dobrą pozycje na zachodzie i właściwie pewne miejsce w playoffs. Mają też bardzo dobrego trenera, potrafiącego świetnie wykorzystać możliwości swoich zawodników. Problemem jednak w tym, że już od kilku sezonów Blazers zmagają się z plagą kontuzji i co chwilę, któryś z ich zawodników wypada z gry. A w takiej sytuacji nie są w stanie w pełni pokazać swojego potencjału. Chociaż trzeba zauważyć, że Aldridge, Felton, Wallace, Crawford i Matthews w ostatnich dwóch sezonach rozgrywali ponad 70 meczów, dlatego można mieć nadzieję, że obecny skład Blazers będzie zdrowszy i bardziej odporny na kontuzje. Jeśli uda się ich uniknąć, Blazers będą bardzo groźni i mogą namieszać w tabeli zachodu. Chociaż nie jest to drużyna mogąca marzyć o czymś więcej niż druga runda playoffs.

Skład Portland Trail Blazers

Przewidywana pozycja na zachodzie: 6-7

Debiutanci (autor: Kosi)

Nolan Smith (#21), PG/SG, 188cm – doświadczony i inteligentny zawodnik. W NCAA grał zarówno jako rozgrywający i rzucający obrońca, ale ze względu na wzrost w NBA będzie skazany raczej na tą pierwszą pozycje. Na szczęście Smith dzięki swoim umiejętnościom problemów z tym mieć nie powinien. Bardzo dobrze panuje nad piłką, dużo widzi, dobrze podaje, ma przyzwoity rzut i nieźle też mija. Lubi decydować o przebiegu akcji i tu rodzi się pytanie, czy w Blazers będzie miał taką możliwość. W defensywie jest co najmniej solidnym obrońcą, a braki nadrabia boiskowym cwaniactwem. Czeka go ciężkie zadanie i walka na treningach o miejsce w rotacji.