Skarb Kibica 11/12 – Atlanta Hawks

W poprzednim sezonie: 44-38 (20 miejsce w ortg, 13 w drtg)

Najważniejsze zmiany: odeszli Damien Wilkins (do Pistons) oraz Jamal Crawford (do Blazers); doszli Tracy McGrady, Vladrimir Radmanovic oraz Jannero Pargo

Przewidywana pierwsza piątka: Jeff Teague, Joe Johnson, Josh Smith, Al Horford, Jason Collins

Trener: Larry Drew (44-38 w regular, 6-6 w playoffs)

Mimo dość słabego poprzedniego sezonu w wykonaniu JJa (ten świetny strzelec trafiał zaledwie 30% trójek!) Hawks zaliczyli w miarę udany rok. Wprawdzie w pierwszej rundzie ich starcie z Orlando było jednym z najnudniejszych playoffowych pojedynków w historii (a do tego na bardzo słabym poziomie – żadna drużyna nie zdobywała więcej niż 89 punktów na mecz oraz obydwie rzucały z kiepską skutecznością), ale mimo wszystko pokonali wyżej rozstawionego rywala i w następnej rundzie odpadli dopiero po 6 meczach z najlepszym zespołem regular.

W serii z Bulls z dobrej strony pokazał się w końcu Teague (14,8 pts, 53,7 FG%, 4,2 ast przeciw najefektywniejszej defensywie ligi), z którym obecnie wiąże się spore oczekiwania w Atlancie, ponieważ Hinrich z powodu kontuzji ramienia opuści część meczów. Początkowo mówiło się, że może wrócić do gry dopiero w lutym, ale najnowsze doniesienia są optymistyczniejsze i być może zobaczymy go na parkietach już na początku stycznia. W każdym razie bez względu na to, jak szybko wróci Kirk, w Hawks raczej i tak chcą postawić na Teague i to on będzie podstawowym rozgrywającym w tej drużynie. Moim zdaniem nie jest to dobra decyzja, bo chwaląc go za serię z Chicago zapomina się o tym, że grał bardzo dużo minut (ponad 38 na mecz, więc ilość punktów oraz asyst nie jest zbyt imponująca) i do tego dość słabo spisywał się jako kreator (a to przecież najważniejsza rola PG). Dlatego jeśli Hawks myślą o choćby powtórzeniu zeszłorocznego wyniku, to powinni grać pewniejszym Hinrichem, który przecież nie tylko w ataku jest przydatniejszy, ale i w obronie, bo to ciągle jeden z najlepszych niskich defensorów w NBA.

Atlanta ma jeszcze jedną ciekawą opcję na rozegraniu – McGrady. Podpisano go raczej w celu zastąpienia Crawforda, jako tego szóstego z ławki, ale w poprzednim sezonie w Detroit TMac pokazał, że bardzo dobrze sprawuje się w roli PG. Z powodu kontuzji i co za tym idzie ubytków w atletyzmie nie może już być takim scorerem jak kiedyś, ale jego umiejętności oraz mentalność czynią z niego bardzo dobrego playmakera. Było to zresztą świetnie widać w Pistons, gdy mądrze i z ochotą kreował dla innych. Znajdujemy tego potwierdzenie nawet w liczbach, gdyż w ciągu nieco ponad 23 mpg miał 3,5 ast przy zaledwie 1,4 tov.

Opcja z McGradym na PG dawałaby też Hawks bardzo wysoki obwód (on i JJ mają po 203 cm), co oczywiście ma swoje plusy. Najlepszym rozwiązaniem byłoby chyba jednak granie piątką Kirk-JJ-TMac-Josh-Horford. Na pewno taki skład nie będzie zaczynał meczów, ale gdy już wszyscy wyzdrowieją, to myślę że takie właśnie zestawienie będzie spędzało najwięcej czasu na parkiecie i da tej drużynie najwięcej korzyści. Taka piątka ma i strzelców, i kreatorów, i defensorów. Wprawdzie brakuje trochę centymetrów pod koszem, ale zarówno Smith jak i Al to świetni obrońcy, a JJ z TMaciem dobrzy zbierający jak na swoje pozycje, więc ogólnie Hawks w takim ustawieniu wyglądają najlepiej.

Przewidywane miejsce w konferencji: 5-6

Skład Atlanta Hawks

Debiutanci (autor: Kosi)

Keith Benson (#48), C, 211cm – typowy center, przydatny po obu stronach parkietu. Bardzo dobrze zbiera, szczególnie na bronionej tablicy, jest co najmniej dobrym blokującym, posiada manewry podkoszowe, a i całkiem niezły rzut z kilku metrów. Nie wyróżnia się jednak pod względem atletyczności i w NCAA spędził pełne 4 lata stąd zainteresowanie nim było mniejsze. Zalicza się do inteligentnych i skutecznych graczy, więc strat czy błędów popełniał stosunkowo niewiele. Ma szanse na grę po kilka-kilkanaście minut w meczu.