TBL: Urodziny Lawala

Dotychczas na Czwartej Kwarcie trudno było znaleźć nawet jakąś małą wzmiankę o polskiej lidze, ale w czasach lockoutu wszystko się zmienia i wszystko jest możliwe. Wiele osób pozbawionych meczów NBA, próbuje sobie ich brak wyplenić meczami naszej rodzimej Tauron Basket Ligi. (Mi też to się zdarza, chociaż wiadomo, że w żadnym stopniu TBL nie jest w stanie zastąpić nam NBA.)

Namiastką NBA na naszych parkietach jest oczywiście zawodnik Phoenix Suns, który lockout spędza w Zielonej Górze. Gani Lawal szybko stał się gwiazdą TBL, a warto o nim wspomnieć właśnie dzisiaj, bo dzisiaj obchodzi on swoje 23. urodziny.

Polecam wam tekst Łukasza Ceglińskiego „Cegłą do kosza: Urodziny smoka”. Oto jego fragment:

Stał, w ciemnej marynarce, wsparty na kulach i smutno wpatrywał się w ekran telewizora, na którym leciały najlepsze akcje zakończonego właśnie meczu Phoenix Suns z Charlotte Bobcats. Stał najbliżej wyjścia, więc gdy wszedłem do szatni Suns, to właśnie on rzucił mi się w oczy wśród spoconych, rozebranych zawodników.

Gani Lawal, bo to o nim mowa – pierwszoroczniak, który debiutował w NBA w ostatniego sylwestra, a już sześć dni później zerwał więzadło w kolanie – nie interesował mnie wtedy w ogóle. Szukałem oczywiście Marcina Gortata.

Dzisiaj Lawal mnie interesuje, i to bardzo. Jest gwiazdą Tauron Basket Ligi. Jedynym jej koszykarzem, który w poprzednim sezonie wszedł choć na chwilę na parkiet w NBA. Środkowy Zastalu Zielona Góra tworzy wyróżniający się duet z Walterem Hodge’em. Zdobywa wiele punktów, ma najwięcej zbiórek i prawdopodobnie, bo takich statystyk liga nie prowadzi, najwięcej wsadów. Potężnych, takich „z drugiego piętra”.

…

Pytam go o kontuzję ze stycznia, która mogła złamać mu karierę. – Była dla mnie błogosławieństwem – zaskakuje Amerykanin. – Najpierw wydała się jak wyrok, bo więzadło zrywa się w sekundę, a leczy osiem miesięcy. Teraz widzę pozytywy. Zyskałem pod względem mentalnym, nauczyłem się czerpać radość z gry i wykorzystywać każdą minutę na boisku. W większym stopniu niż kiedyś jestem aktywny, waleczny – opowiada, i dodaje, że czas rehabilitacji wykorzystał na wzmocnienie sylwetki. – Jestem silniejszy i skaczę wyżej niż przed kontuzją.

Wczoraj Lawal sprawił sobie i kibicom z Zielonej Góry bardzo ładny prezent, pomagając Zastalowi pokonać we Włocławku Anwil. Dla Lawala był to ważny mecz, bo musiał w nim zmierzyć się w bezpośrednim pojedynku z bardzo trudnym rywalem jakim jest Corsley Edwards. I tu znowu posłużę się fragmentem artykułu Łukasza Ceglińskiego, „Edwards lepszy, Lawal zwycięski w pojedynku siłaczy”:

Edwards i Lawal w pierwszej fazie sezonu dali się już poznać jako różni, ale kluczowi gracze swoich zespołów i jedni z najlepszych środkowych ligi – 32-letni koszykarz Anwilu to pierwszy strzelec TBL, o dziewięć lat młodszy zawodnik Zastalu jest jej najlepszym zbierającym.

W niedzielę znacznie lepiej zaczął mecz Edwards – od żartobliwego wyśmiania błędu Lawala, który poślizgnął się przy wejściu pod kosz. W następnych akcjach gracz Anwilu wymusił faul rywala, potem ograł go z lewej strony kończąc akcję wsadem i z prawej trafiając o tablicę. Lawal pudłował z półdystansu i dwukrotnie popełnił błąd kroków.

…

Edwards zdobył ostatecznie 26 punktów i miał 11 zbiórek, i pokazał, że jest silniejszym i lepszym technicznie graczem niż Lawal, ale to ten drugi (15 punktów, 14 zbiórek i cztery bloki) cieszył się z wygranej. I z dwóch bloków na Edwardsie.

Wszystkiego najlepszego Gani!