Lockoutowy dziennik (54), 121 dzień lockoutu

Znowu to samo. Rozmowy zostały zerwane.

Tyle w ostatnich dwóch dniach mówiło się, że jest coraz bliżej porozumienia, ale jak zawsze nic z tego nie wyszyło. Nie chcieliśmy dopuścić myśli, że ponownie tak to się skończy, ale tego można było się spodziewać, o czym pisałem kończąc wczorajszy tekst:

Trzeba brać pod uwagę, że cały ten optymizm po ostatnich dwóch dniach rozmów, dzisiaj może prysnąć. Póki co, nadal jesteśmy w miejscu, w którym właściciele oczekują podziału 50-50, a zawodnicy nie mają zamiaru zejść poniżej poziomu 52.5%.

Po piątkowym 6-godzinnym spotkaniu nic się nie zmieniło.

Obie strony zapewniały w czwartek, że są gotowe negocjować. I co? Tak negocjowali, że każdy twardo trzymał się swojego stanowiska. Jeśli to nazywają gotowością do negocjacji, to nie mam pojęcia jak chcą dojść do porozumienia.

Już po raz trzeci w tym miesiącu rozmowy kończą się w ten sam sposób. Najpierw słyszymy, że jest postęp, że wszystko idzie w dobrym kierunku, ale wszystko się zmienia, gdy obie strony wracają do tematu podziału zysków. Tutaj nikt nie chce pójść na kompromis, nikt nie chce nawet rozmawiać o kompromisowym rozwiązaniu. Właściciele murem stoją za podziałem 50-50, podczas gdy zawodnicy upierają się, że nie zejdą poniżej 52.5% (w relacjach z wczorajszych rozmów często przewija się 52%, ale nie wiem czy zawodnicy zeszli o te pół procent, czy to tylko takie uproszczenie amerykańskich dziennikarzy).

Chociaż właściciele wczoraj podobno zaprezentowali gotowość do ustępstw. Na początku spotkania wrócili do swojej pierwotnej koncepcji 47% dla zawodników, a później wielkodusznie ponownie zaproponowali 50%. Czyli to samo co proponują już od miesiąca. To jest śmieszne. Zawodnicy w tym miesiącu chociaż ruszyli się o te pół procent z 53, ale nie mają zamiaru zgodzić się na dalsze ustępstwa. Tyle godzin rozmów, a oni nadal nie potrafią spotkać się gdzieś w połowie drogi. Wystarczy, że każdy ruszy się o jeden procent i już są właściwie w tym samym punkcie. Ale nikt nie chce ustąpić. Wydaje się, że obie strony wolą stracić sezon niż zgodzić się na zmianę swojego stanowiska. Brak tu jakiejkolwiek logiki. Gdyby logicznie podejść do sprawy, w interesie wszystkich jest kompromis. Jak podają amerykańskie media, utrata miesiąca rozgrywek będzie kosztować każdą ze stron $400 milionów, natomiast poświęcenie jednego procenta w udziale w zyskach to koszt jedynie $280 milionów. Jest oczywiste, że lepiej jest zgodzić się na 51% niż dalej przeciągać te negocjacje, a mimo wszystko nikt nie chce ruszyć się w tym kierunku.

W nieformalnych rozmach właściciele mieli mówić, że zgodzili się odstąpić od swojego zeszłotygodniowego ultimatum „50-50 albo nie rozmawiamy”, sądząc, że zawodnicy są gotowi zaakceptować 50%, jeśli rozwiązania systemowe będą już ustalone. Ale nawet sprawy systemowe ciągle pozostają kwestią sporną. Różnice są między innymi przy ustalaniu wyjątków (exceptions). Właściciele na przykład chcą pozbawić drużyny płacące luxry tax możliwości korzystania z wyjątków, ale na to nie chcą zgodzić się zawodnicy. Zawodnicy nadal upierają się przy stwierdzeniu, że to co proponują właściciele, będzie działało jak hard cap. Tymczasem właściciele uważają, że oni poszli na kompromis rezygnując z hard cap, ale skoro proponowane przez nich nowe rozwiązania nadal nie podobają się zawodnikom, to może wrócą jednak do pomysłu hard cap.

Po tym kolejnym zerwaniu rozmów, Stern ogłosił odwołanie meczów do końca listopada. Zrobił to, czego wszyscy oczekiwali już tydzień temu. Już wtedy było wiadomo, że w listopadzie mecze się nie odbędą. Nawet jeśli w ten weekend doszłoby do porozumienia, sezon mógłby ruszyć dopiero w grudniu. Poza tym, Stern jasno powiedział, że na pewno nie będzie już pełnego sezonu. Dobrze, że wreszcie zostało to oficjalnie powiedziane, bo przynajmniej skończą się te spekulacje jak można przedłużyć sezon, żeby rozegrać 82 mecze. Mówiło się o tym dużo, ale też było wiadomo, że w tym momencie jest to już właściwie niemożliwe. Dlatego akurat tych stwierdzeń jak najbardziej mogliśmy się spodziewać i tu Stern nas niczym nie zaskoczył.

Zaskoczyło nas to, że obie strony po raz kolejny nie nie potrafiły się dogadać. Wygląda na to, że zarówno w szerokim gronie właścicieli, jak i zawodników nie ma zgody na zmianę stanowiska. Dlatego nawet długie rozmowy i postępy w innych elementach nic nie zmienią, póki nie będzie ogólnej zgody z obu stron, aby ich przedstawiciele mogli naprawdę negocjować i przestać się trzymać dotychczasowych pozycji. Można przypuszczać, że po obu stronach nadal większość jest tych, chcących twardych negocjacji. Wygląda na to, że wśród właścicieli przeważają ci myślący jak Paul Allen. Nie mają oni zamiaru zgodzić się na inne rozwiązanie niż 50-50, ponieważ w ich odczuciu już ono jest bardzo hojne dla zawodników. Natomiast na Huntera naciskają agenci i zawodnicy jak Garnett, którzy uważają, że zawodnicy już bardzo dużo oddali właścicielom i nie mogą sobie pozwolić na dalsze ustępstwa. Dopóki takie podejście będzie przeważać po obu stronach, dopóki ci umiarkowani i skłonni do kompromisu nie dojdą do głosu, nie ma szans na porozumienie. Trzeba pamiętać, że to co wynegocjują przedstawiciele obu stron, potem będą musieli zatwierdzić w głosowaniu właściciele i zawodnicy. Dlatego jeśli nie ma tam zgody na kompromis, nawet gdyby Stern i Hunter dzisiaj go osiągnęli, taka umowa mogłaby nie zostać ratyfikowana.

W tym monecie nie ma zaplanowanego kolejnego spotkania, ale można oczekiwać, że w przyszłym tygodniu do niego dojdzie. Mimo wszytko jakiś postęp został zrobiony, strony się zbliżyły i nie mogą teraz tego zmarnować, muszą dalej rozmawiać, bo mają zbyt wiele do stracenia. Chociaż wiadomo, że teraz negocjacje będą z każdym dniem coraz trudniejsze. Mówił już o tym wiele razy Stern. Skoro wszyscy już ponieśli znaczące straty, to teraz będą chcieli uzyskać lepsze warunki i będą umacniali swoje stanowiska. W efekcie, może być coraz trudniej osiągnąć kompromis.

Optymizm prysnął.

Follow @ASzczepanski

Lockoutowy dziennik (53), 120 dzień lockoutu

Wczorajsze spotkanie negocjacyjne trwało 7 i pół godziny.

Jak podaje Chris Broussard z ESPN, rozmowy zostały początkowo wstrzymane ze względu na przerwę obiadową i planowano, że gdy zostaną wznowione, będzie omawiany temat podziału zysków. Jednak później obie strony uznały, że będą je kontynuować dopiero w piątek. Powodem takiej decyzji była nieobecność głównego ekonomisty związku zawodników, Kevina Murphy, którego przylot do Nowego Jorku został opóźniony. Dlatego postanowiono poczekać do piątku i dzisiaj odbędzie się ta bardzo ważna i prawdopodobnie kluczowa rozmowa o pieniądzach.

Wszystko wskazuje na to, że podobnie jak w środę, również wczoraj zrobiono kolejny mały krok do przodu. Przez dwa dni obie strony rozmawiały przede wszystkim o rozwiązaniach systemowych, o salary cap, luxury tax itp. I jak podają różne źródła, w tych elementach mamy postęp. Teraz przed zawodnikami i właścicielami niezwykle trudna rozmowa o podziale zysków. Dlatego może być już znacznie trudniej o kolejne pozytywne wiadomości. Przez ostatnie dni nie podejmowano tego tematu i wszystko szło w dobrym kierunku. A trzeba pamiętać, że poprzednio to właśnie różnice zdań w kwestii pieniędzy sprawiły, że rozmowy były wstrzymywane. Jak będzie tym razem? Czy w końcu uda się przerwać impas w tej sprawie? Trudno to przewidzieć. Jednak warto zauważyć, że panuje obecnie bardzo duży optymizm po obu stronach. Dostajemy jasny przekaz zarówno z wypowiedzi Sterna, jak i Huntera, że jest pole do kompromisu i szansa na porozumienie. Dlatego znowu możemy mieć nadzieję.

Dzisiejsze spotkanie może okazać się tym kluczowym, które zadecyduje o przyszłości sezonu 2011/12.

Tak więc znowu jest optymistycznie, obie strony wyraźnie sugerują, że dzisiaj może nastąpić przełom. Zresztą najlepiej jeśli zacytuje kilka wypowiedzi i sami się o tym przekonacie.

Hunter: „Zrobiliśmy mały postęp. Myślę, że każdy z nas jest wyczerpany po ostatniej nocy. Zdecydowaliśmy się przerwać rozmowy do jutra do 10:30. Wtedy je wznowimy i mam nadzieję, że spędzimy tle czasu, ile będzie potrzebna, aby osiągnąć porozumienie.”

Silver: „Nie ma wątpliwości, że dziś był lepszy dzień niż w ubiegły czwartek. Myślę, że jest jeszcze za wcześnie… nadal negocjując, aby wyrazić pewność że jesteśmy bliscy porozumienia. Nie ma wątpliwości, że zrobiliśmy postęp w niektórych istotnych kwestiach. Ale jeszcze kilka istotnych spraw zostało.”

Hunter: „Myślę, że jesteśmy w odległości uderzenia (striking distance) od osiągnięcia porozumienia. Wszystko zależy od tego jak otwarci będą przedstawiciele NBA i czy chcą osiągnąć porozumienie.”

Stern: „Ne mogę powiedzieć, że mamy wszystko rozwiązane w znaczący sposób, ale to jest element ciągłości, znajomości i mam nadzieję, że to pozwala nam patrzyć z nadzieją na jutro, kiedy spodziewamy się ważnego i dodatkowego postępu, albo nie.”

Stern: „Nie ma gwarancji, że dojdziemy do porozumienia. Ala mamy zamiar dać sobie jutro jeszcze jedną szansę i myślę, że Billy [Hunter] i przedstawiciele związku czują to w ten sam sposób. Wiem, że my tak czujemy. Jesteśmy gotowi negocjować we wszystkich sprawach.”

Stern zapytany czy uzna to za porażkę, jeśli porozumienie nie zostanie osiągnięte w najbliższych dniach, odpowiedział krótko: „Tak”. Takiej samej odpowiedzi udzielił pytany, czy ma już konkretne wyobrażenie tego, jak będzie wyglądało ostateczne porozumienie.

Hunter, zapytany kiedy zostaną podjęte kluczowe decyzje, przybliżające nas do finalizacji porozumienia: „David Stern siedzi z tyłu, myślę, że on może wam powiedzieć. Mam nadzieję, że jutro. Komisarz Stern się uśmiecha, dlatego wydaje mi się, że to dobry znak.”

Stern krzyknął wtedy: „Jutro”

Cóż więcej można dodać. Wygląda na to, że piątek może okazać się dniem prawdy. Obie strony dają nam dużo nadziei, że jest blisko porozumienia. Ale trzeba pamiętać, że teraz przed nimi rozmowy o podziale pieniędzy, a dotychczas nie kończyły się one najlepiej. Dlatego trzeba brać pod uwagę, że cały ten optymizm po ostatnich dwóch dniach rozmów, dzisiaj może prysnąć. Póki co, nadal jesteśmy w miejscu, w którym właściciele oczekują podziału 50-50, a zawodnicy nie mają zamiaru zejść poniżej poziomu 52.5%. Możemy tylko mieć nadzieję, że rzeczywiście obie strony chcą porozumienia i chcą się dogadać. Przekonamy się jutro.

Follow @ASzczepanski