Jonas Valanciunas vs. Enes Kanter

Kosi

Zupełnie przypadkowo drugiego dnia Eurobasketu wpadłem na dziwny pomysł porównania Valanciunasa z Kanterem. I im dłużej się nad tym zastanawiałem, tym coraz bardziej ten pomysł mi się podobał. Przede wszystkim obaj mają 19 lat (co ciekawe urodzili się w maju). Enes ma 208 cm wzrostu, Jonas 210 (według Eurobasket2011.com). Obaj zostali wybrani w tegorocznym Drafcie odpowiednio z #3 i #5 numerem. Obaj przyjeżdżali na Mistrzostwa jako zmiennicy bardziej doświadczonych graczy. Kanter jako 4 wysoki w rotacji, Valanciunas 5. Dodatkowo Turcja i Litwa wylądowały w jednej grupie, więc i przeciwników mieli takich samych.

Przejrzałem więc statystyki, obejrzałem dokładnie wszystkie akcje poszczególnych gracza i oto co mam do powiedzenia.

ATAK

Choć obaj gracze mogą pochwalić się podobnym wzrostem to wagowo dzieli ich już dużo. Kanter nie tylko jest większy, ale także dużo silniejszy, co pozwala mu na znacznie więcej po obu stronach parkietu. Z drugiej strony Jonas jest zdecydowanie szybszy i skoczniejszy, co również daje pewną przewagę. Na chwilę obecną jednak dużo lepiej wyszkolony jest Enes, który grając 1 na 1 potrafi zdobywać punkty w najróżniejszy sposób.

Co dodatkowo można zauważyć to fakt z jaką łatwością Kanter dostaje się pod samą obręcz. Nie ma najmniejszych problemów z przepychaniem się i ogrywaniem silniejszych oraz bardziej doświadczonych rywali (np. pierwsza akcja przeciwko Marcowi Gasolowi), a na potwierdzenie poniżej jeszcze kilka akcji. Niektóre zakończone faulem, inne mniej udane, ale przede wszystkim chodzi o zwrócenie uwagi na sposób zajmowania pozycji oraz różnorodność w grze tyłem do kosza.

<

Jak na tym tle wygląda Jonas? Trzeba przyznać, że słabo, a jedną z głównych przyczyn jest właśnie brak siły. Valanciunas nie radził sobie zupełnie przeciwko silniejszym rywalom i stąd na akcje 1 na 1 decydował się wyjątkowo rzadko. Ja wychwyciłem takich zagrań w sumie pięć, z czego 2 były nieudane, 2 skończyły się odegraniem i 1 zakończył punktami.

To w czym naprawdę dobry jest Jonas to gra „pick and roll”. Jego warunki połączone z atletycznością czynią go niemal idealnym graczem do tego typu akcji.

Co jednak rzuca się w oczy to sposób stawiania zasłon, które w większości przypadków są tylko imitacją. Choć jak widać efekty to przynosi, moim skromnym zdaniem nie tak powinny wyglądać podręcznikowe „pick and rolle”. Poniżej kolejne przykłady podobnych, ale już mniej udanych zagrań.

Jeśli dobrze się przyjrzymy możemy zaobserwować, że Valanciunas bardziej niż na stawieniu zasłony skupia się na jak najszybszym przejściu pod sam kosz. W pewnym sensie punkty to przynosi, ale prowadzi też to prostych błędów.

Jak w grze pick and roll radzi sobie Enes? Całkiem dobrze, choć nie często mamy okazje obserwować go zdobywającego punkty właśnie w taki sposób. Na początek kilka akcji, po których piłka mogła, ale nie trafiła w jego ręce.

Łatwo zauważyć, że zasłony stawiane przez Kantera są… prawdziwymi zasłonami, dzięki czemu zawodnik z piłką ma miejsce na oddanie rzutu lub odegranie do dobrze ścinającego pod kosz Enesa. Po każdej z tych akcji piłka spokojnie mogła do niego trafić, choć 100 procentowe sytuacje nie miał.

Poniżej kilka akcji zakończonych podaniem do Kantera. Nie wszystkie były skuteczne, ale za każdym razem wynikało z nich coś dobrego.

Kolejnym elementem gry jest rzut z półdystansu, jednak tu ciężko będzie o dobre porównanie. Valanciunas jak na razie oddał 4 takie próby, z czego 2 były celne, a jedna zakończyła się blokiem. Kanter natomiast również trafił dwa razy próbując 5.

Warto jeszcze wspomnieć o zbiórkach w ataku i tutaj ponownie to Turek wypada znacznie lepiej. Jonas w czterech rozegranych meczach zebrał tylko jedną piłkę w ataku, Enes natomiast miał ich 8. Na potwierdzenie trzy akcje, w których warto obserwować w jaki sposób Kanter się ustawia.

Na koniec próbka ‘fizyczno-atletycznych’ możliwości obu graczy, bo różnica pomiędzy nimi nie jest wcale aż taka duża.

OBRONA

Na początek porównajmy, jak obaj zawodnicy radzą sobie w defensywie 1 na 1.

Powyżej kilka udanych akcji, na których widzimy dobry nawyk Valanciunasa cały czas broniącego z jedną ręką uniesioną. Ze względu jednak na brak siły drugą rękę cały czas musi opierać na przeciwniku, nieco obniżając efektywność swojej defensywy.  Dla porównania Kanter:

Silniejszy Enes może pozwolić sobie na defensywie z dwiema uniesionymi wysoko rękami. Dodatkowo warto zwrócić uwagę jak porusza się na nogach i jak dobrze radzi sobie przeciwko grze 1 na 1 przodem do kosza.

Podobnie jak w ataku Valanciunas także w defensywie wyróżnia się w grze pick and roll. Przy zasłonie stara się wychodzi na pomoc spowalniając gracza z piłką.

Oczywiście takie agresywne wychodzenie często prowadzi do błędów czy fauli, o czym Jonas niejednokrotnie się przekonał.

Na chwilę obecną, mimo wszystko rozpatrywałbym to pozytywnie, bo z biegiem czasu tego typu akcje w jego przypadku będą coraz bardziej skuteczne.

Kanter w defensywie „pick and roll” już tak dobrze nie wypada, podobnie jak w stacjach gdy w obronie trzeba wspomóc kolegę. Tu jednak obaj gracze wypadają dość słabo, ale w pewnym stopniu wynika to  z młodego wieku i braku ogrania (szczególnie u Enesa).

Statystyki

Enes Kanter –  5m, 19.2min, 10.2pkt (18/30 za dwa, 15/18 z osobistych), 4.2zb (1.6at, 2.6ob), 0.8bl, 1strata, 1.6fauli
Jonas Valanciunas – 4m, 16.3min, 7pkt (10/15 za dwa, 8/12 z osobistych), 3.3zb (0.3at, 3ob), 0.8bl, 2.8strat, 3.5fauli

PODSUMOWANIE

Nie będę się tu rozpisywał, bo odpowiednie wnioski każdy potrafi sam wyciągnąć. Pozwolę sobie tylko zauważyć, że Valanciunas, jak większość młodych graczy najwięcej czasu na boisku spędzał w już rozstrzygniętych meczach, Kanter natomiast traktowany był jako normalny (ważny) gracz rotacji. I choć Enes przez półtora roku nie rozegrał żadnego poważnego meczu na boisku wyglądał dużo pewniej niż regularnie występujący Jonas (warto porównać straty i faule obu graczy), który momentami na boisku wyglądał na zagubionego.

Pozwolę więc sobie napisać, że o ile na Mistrzostwach Świata U19 Jonas Valanciunas wyglądał jak mężczyzna wśród młodzieńców, tak na Mistrzostwach Europy jest chłopcem wśród mężczyzn. I na chwilę obecną to Enes Kanter zostawiał dużo pozytywniejsze wrażenie.

P.S. Jak zwykle nie wyszło tak jak sobie wymarzyłem, ale mam nadzieję, że ta amatorska robota się Wam spodoba.