Draft, lockout i NCAA

Kosi

Sporo ostatnio mówi się o lockoucie, Drafcie i zbliżonych tematach. No może nie do końca, bo teraz głównym tematem są Playoffy, ale kiedy wszystko się zakończy powrócą podobne rozmowy, a wtedy Wy będziecie już mądrzejsi.

Niezależnie gdzie w polskiej „forumo-blogosferze” czytam na temat zgłoszonych zawodników ciągle powtarzane są słowa o słabości tego Draftu spowodowanego lockoutem. I faktycznie w tym roku szykuję nam się całkiem słaby nabór, ale nie wydaję mi się żeby był on spowodowany tylko i wyłącznie lockoutem. Zanim jednak przejdziemy do sedna pozwolę sobie pokrótce wymienić, jakie czynniki wpływają na ostateczną decyzję zawodnika.

Jak nie trudno się domyślić głównym argumentem są pieniądze. Jeżeli zawodnik dostaję jasne sygnały (deklarację od drużyn), że może zostać wybrany w pierwszej rundzie, a tym samym gwarantowany kontrakt dodatkowej motywacji mu nie trzeba. Oczywiście zdarzają się różne przypadki i każdy sam decyduję o swojej przyszłości, ale jeśli po udanym sezonie notowania gracza znacznie wzrosną i marzy o grze w NBA powinien wykorzystać sytuację i zgłosić się do Draftu. Podobnie jak utalentowany Freshman zaliczy nieco słabszy rok, ale dzięki rozgłosowi towarzyszącemu mu od czasów gry w szkole średniej ma szansę na wybór w pierwszej 30 nie ma co się zastanawiać. Zdaję sobie sprawę, że spora część z tych graczy może być nieprzygotowana jeszcze na grę na takim poziomie, ale jeśli bardzo chcę tam trafić nie powinien zwlekać. Przykładem zawodnika, który stracił na pozostaniu w NCAA jest Kalin Lucas. Gdyby zgłosił się w poprzednim roku miałby raczej pewne miejsce w pierwszej rundzie i to nawet mimo kontuzji. Obecnie choć zaliczył w miarę dobry sezon będzie miał problemy z załapaniem się w ogóle do NBA.

Kolejnym czynnikiem są faktyczne umiejętności, a rady jakie słyszą od osób „blisko rodziny”. Ci ludzie to zazwyczaj skauci próbujący zyskać nowego klienta i jak nie trudno się domyśleć potrafią wmówić wszystko i obiecywać nierealne rzeczy. Na szczęście młodzi zawodnicy często są na tyle inteligentni, że zdają sobie sprawę z własnych wad i sami wiedzą czy są już gotowi na grę w NBA, czy jeszcze powinni pozostać w NCAA. Z drugiej strony wspominani „doradcy” są w stanie tak namieszać w głowie, że gracz i tak ostatecznie wybierze najgorszą dla siebie opcję. Są też zawodnicy, dla których kolejny rok w NCAA byłby zwykłą stratą czasu, a najlepszym tego przykładem jest choćby Kevin Durant, który tak naprawdę do NBA powinien trafić prosto po szkole średniej. Dla takich graczy spędzenie kolejnego sezonu w lidze uniwersyteckiej byłoby zwykłą stratą czasu.

Nie mały wpływ na decyzję zawodników mają także zmiany w zespołach i mowa tu o trenerach oraz nowych graczach. Nie przypadkowo Laurence Bowers i Kim English z Missouri mimo bardzo słabych notować wstępnie zgłosili się do Draftu tuż po ogłoszeniu nazwiska nowego coacha. Także mimo długiego zwlekania zarówno Brandon Knight oraz Terrence Jones zgłosili się do Draftu i prawdopodobnie już w nim pozostaną. Do Kentucky wkrótce dołączą ogromnie utalentowani zawodnicy, którzy są w stanie wybić aktualne gwiazdy Wildcats nawet z pierwszej piątki, a wtedy ich notowania poprawie już nie ulegną. Podobnie ma się sytuacja z graczami, którzy nie najlepiej wybrali sobie drużyny i zwyczajnie nie pasują do stylu gry trenera. Takim zawodnikiem dwa sezonu temu był Derrick Favors z Georgia Tech, choć w jego przypadku nakryło się także kilka innych czynników. Pozostanie na kolejny sezon w zespole, do którego nie pasował mijało się z celem. Moim zdaniem zrobił więc słusznie zgłaszając się do Draftu, tym bardziej, że dzięki świetnej grze w szkole średniej jego notowania wciąż utrzymywały się bardzo wysoko.

Na końcu warto wspomnieć o zawodnikach, którzy zwyczajnie chcą grać w NCAA i chcą zakończyć studia oraz o graczach, którzy trafili do ligi tylko ze względu na przepisy NBA. Nie będę się rozpisywał dlaczego obecne reguły dotyczące odczekania przynajmniej roku po szkole średniej są krzywdzące dla graczy, bo pisałem o tym już wiele razy. Wyjaśnię problem pokrótce na przykładzie Josha Selby’ego. Już były zawodnik Kansas od dziecka gdy objawił się jego talent marzył o grze w NBA. Wychowywany był przez samotną matkę w typowej biednej dzielnicy, a jego jedynym marzeniem było zapewnienie swojej rodzicielce jak najlepszego życia. To dlatego grając jeszcze w szkole średniej nawiązał kontakt z agentem sportowym za co został ukarany zawieszeniem na 9 spotkań. I dlatego też wraz z zakończeniem sezonu szybko wyjechał przygotowywać się do Draftu i tym samym przestał uczęszczać na zajęcia. Jego jedyną motywacja, to chęć gry w NBA i czytając różne opinie do swojego celu dąży jak mało kto. Jak widać więc na jego decyzję zbliżający się lockout nie wpłynał.

Tak samo żaden z trójki Jared Sullinger, Perry Jones III i Harrison Barnes nie został w NCAA tylko dlatego, że od pierwszego lipca czeka nas przerwa w rozgrywkach NBA. Każdy miał szansę na wybór w Top5 i gwarantowany kontrakt, ale też każdy z innych powodów zdecydował się pozostać w lidze przynajmniej na jeszcze jeden sezon.

Zawodnik Ohio State swoją decyzję ogłosił tuż po przegranym meczu z Kentucky w Elite Eight, czym wzbudził spore zaskoczenie. Wtedy mówił o chęci zdobycia mistrzostwa, teraz wspomina o swoim nieprzygotowaniu do gry w NBA. Sullinger to jeden z tych twardo stąpających po ziemi graczy. Zdaję sobie sprawę ze swoich słabych stron, wie nad czym musi popracować i już od pierwszego dni w NBA planuję pełnić ważną rolę w nowym zespole. Jak sam przyznaję o lockoucie dowiedział się kilka dni po ogłoszeniu swojej decyzji i choć trudno w to uwierzyć, ja jestem wstanie to przyjąć.

Skrzydłowy Baylor o pozostaniu na kolejny rok poinformował na specjalnie zwołanej konferencji i do ostatnich minut nikt (łącznie z trenerem i kolegami z drużyny) nie wiedział jaką decyzję ostatecznie podjął. Swoją deklaracją zaskoczył jeszcze bardziej niż Sullinger, ale podobnie jak gracz OSU uważa, że do gry w NBA jeszcze nie dorósł. W jego przypadku jednak większą rolę odgrywa psychika i brak odpowiedniej dojrzałości, o czym sam wspominał w niedawnym wywiadzie. Co miał zaś do powiedzenia na temat lockoutu? „I’ve been hearing about a lockout since my senior year of high school, and back then I was still thinking I would be one-and-done.”

Harrison Barnes to zaś najlepszy przykład gracza, który po prostu chce być w college’u, a przy okazji dzięki pozostaniu na kolejny sezon Hensona i Zellera wspólnie mogą stworzyć coś niesamowitego. Barnesa wielokrotnie potwierdzał, że zwyczajnie cieszy się i korzysta ze studenckiego życia. Oprócz uczestniczenia w akcjach charytatywnych (mecz koszykówki na wózkach inwalidzkich) wraz z kolegami co jakiś czas organizuję mecze, podczas których zwykli studenci mogą zmierzyć się z przyszłymi graczami NBA. To tylko pojedyncze przykłady, ale wyraźnie widać jak bardzo dojrzał i dokładnie wie co robi.

Jak pokazuję powyższe przykłady to nie lockout jest głównym winowajcą słabego Draftu, a jedynie odgrywa jedną w wielu ról. Z drugiej strony dzięki lockoutowi uda się może tegoroczny nabór nieco zatuszować.

Wybiegając jednak trochę w przyszłość szykuję się nam niesamowity sezon 2011-12. Nie tylko pozostało sporo utalentowanych graczy, ale zbliżający się nabór młodych graczy jest naprawdę wyjątkowy, co w sumie może zaowocować czymś naprawdę specjalnym. Historie o kopciuszkach podczas NCAA Tournament cieszą się sporym zainteresowaniem, ale najwięcej uwagi przyciągają pojedynki pomiędzy wielkimi uczelniami. Za rok w prawdopodobnym finale zmierzyć się mogą North Carolina z Kentucky. Patrząc z perspektywy fana oraz propagatora NCAA, władze NBA nie mogły wybrać sobie lepszego terminu na wprowadzenie lockoutu. Obym tylko nie wypowiedział tych słów za wcześnie.