Adam Szczepański

1) Pojedynek gwiazd dla Knicks
Drugi mecz Melo w barwach Knicks rozpoczął się dla niego bardzo dobrze. W pierwszej kwarcie pojedynku z Cavs zdobył 16 punktów i wydawało się, że poprowadzi swoją drużynę do pewnego zwycięstwa. Jednak już w dalszej części spotkania nie był tak skuteczny. W drugiej połowie dołożył tylko 8 punktów i ostatecznie miał ich 27 z kiepską skutecznością 41% z gry. Najgorszy był jednak fakt, że zawiódł w samej końcówce. W swoim pierwszym meczu, w czwartej kwarcie zdobył 11 punktów, a w Cleveland spudłował 2 bardzo ważne wolne na 25 sekund przed końcem, przyczyniając się do porażki Knicks. Przegrali z najgorszą drużyną ligi. Wiadomo, że Knicks znacząco przebudowali swój skład i potrzebują czasu na zgranie, ale nawet w tej sytuacji porażka z Cavs jest kompromitująca. Tym bardziej, że każdy z trójki gwiazd Knicks miał ponad 20 punktów i mimo to nie potrafili zapewnić swojej drużynie zwycięstwa. Stoudemire zanotował 31 punktów (52% z gry) i 11 zbiórek, a Billups 26 punktów (43% z gry), z czego aż 20 w czwartej kwarcie i 8 asyst.

Cavs mieli powody do świętowania. Po pokonaniu Lakers, teraz udało im się upokorzyć duet Melo-Amare. Tymczasem na Knicks czekali już Heat. Niedzielny pojedynek dwóch gwiazdorskich drużyn miał być świetnym widowiskiem, ale po tym co Knicks zaprezentowali w Cleveland, można było się obawiać, czy będą w stanie zagrozić gospodarzom w Miami. Na szczęście, na Florydzie oglądaliśmy już zupełnie innych Knicks.

Byliśmy świadkami bardzo wyrównanego pojedynku, którego losy decydował się w ostatnich minutach. I w tych decydujących akacjach znacznie lepiej zaprezentowali się goście z Nowego Jorku. Na minutę przed końcem Big Shot zrobił to co potrafili najlepiej, czyli trafił ważną trójkę, która dała jego drużynie prowadzenie. Natomiast później Knicks pokazali, że słowo ‘defence’ czasami nie jest im aż tak obce. Anthony dobrze bronił przeciwko Jamesowi, a w kluczowej akcji pomógł mu Stoudemire, który zablokował LeBrona na 7 sekund przed końcem. Później jeszcze James mógł rzutem za trzy doprowadzić do remisu, ale Melo nie ułatwił mu zadania i lider Heat spudłował. Knicks zamazali fatalne wspomnienia z Cleveland i w tym prestiżowym meczu udowodnili, że są w stanie rywalizować z Heat jak równy z równym.

Anthony zakończył spotkanie z 29 punktami (45% z gry) i 9 zbiórkami. Amare miał 16 punktów (57% z gry), 10 zbiórek i jeden, ale za to kluczowy blok. Billups również zdobył 16 punktów (45% z gry). Tymczasem w drużynie Heat najlepiej zaprezentował się James, który zanotował 27 punktów (50% z gry), 7 zbiórek i 5 asyst. Bosh zdobył 20 punktów (53% z gry) i zebrał 12 piłek. Natomiast Wade, po tym jak w starciu z Wizards miał aż 41 punktów, teraz zdobył ich tylko 12 (33% z gry), ale dołożył do tego 9 asyst i 7 zbiórek.

2) 30 zwycięstw Suns i 11 double-doubles Gortata
W piątek Suns grali w Toronto. Rozpoczęli mecz od fantastycznej pierwszej kwarty, którą wygrali 35-14 i już do końca spotkania kontrolowali sytuację na boisku. Najwięcej punktów dla gości zdobyli Carter i Gortat, po 17. VC jak zawsze w Toronto nie mógł liczyć na przychylność publiczności, ale w Air Canada Centre przypominał sobie dawne lata i już pierwszą akcję zakończył niczym dawny Air Canada. Poza 17 punktami, Vince miał jeszcze 7 zbiórek i 6 przechwytów. Tymczasem Gortat swoje punkty zdobył trafiając 7 z 9 rzutów z gry i 3 z 4 wolnych, a do tego dołożył jeszcze 11 zbiórek i blok. Natomiast Nash w swoim rodzinnym kraju nie mógł się wstrzelić i spudłował aż 10 z 12 rzutów (7pts), ale zaliczył 11 asyst i 7 zbiórek. Dla Suns była to już 13 z rzędu wygrana z Raptors. Ostatni raz drużyna z Toronto pokonała Suns w lutym 2004, kiedy jeszcze Carter był ich liderem.

Po łatwej wygranej w Toronto, Suns pojechali do Indiany i tam musieli się znacznie bardziej namęczyć, by zanotować swoje 30 zwycięstwo w sezonie. Jak zawsze Suns mieli problem w czwartej kwarcie, którą rozpoczynali z 10-punktowym prowadzeniem. Po raz kolejny nie potrafili utrzymać swojej przewagi, Pacers ostatecznie wygrali tą kwartę 27-17 i potrzebna była dogrywka. W doliczonym czasie gry goście z Phoenix zdobyli pierwsze 7 punktów, ale ponownie pozwolili rywalom na odrobienie strat. W samej końcówce ważną rolę odegrał Gortat, który zdobył punkty na 31 sekund przed końcem, powiększając przewagę Suns do 3. W kolejnej akcji do remisu doprowadził McRoberts i decydujący rzut należał do Suns. Wtedy na wysokości zadania stanął Frye’a, który tuż sprzed linii rzutów za trzy trafił równo z końcową syreną, dając swojej drużynie zwycięstwo. Frye (14pts/ 10reb) był bohaterem ostatniej akcji, ale najlepszym zawodnikiem Suns w tym spotkaniu był niewątpliwie Hill. Zdobył 34 punkty (54% z gry, 4/7 za trzy) i zebrał 9 piłek. Jest to jego najwyższa zdobycz od lutego 2005, kiedy również miał 34 punkty. Nash ponownie miał problemy z celnością i zdobył tylko 10 punktów (21% z gry), ale jak zawsze dobrze kreował partnerów i zaliczył 13 asyst.

Gortat, tak samo jak w Toronto, także w tym meczu miał na swoim koncie 17 punktów i 11 zbiórek. Tym razem trafił 8 z 14 rzutów z gry i tylko jeden z 4 wolnych. Poza tym, zaliczył jeszcze 2 asysty, blok i przechwyt, a na boisku spędził aż 38 minut (jego drugi najdłuższy czas gry w karierze). W sumie, w ostatnich 7 meczach Marcin zanotował aż 5 double-doubles. Jako rezerwowych Suns zaliczył ich już 11 i jest pod tym względem najlepszy w całej lidze. Drugi Odom, wchodząc z ławki miał 3 double-doubles mniej.

3) Protest w Detroit
W Detroit mają poważny problem. W piątek podczas porannego shootaround do dyspozycji trenera było tylko 6 zawodników. Reszta w ramach protestu nie przyszła, lub spóźniła się. W efekcie, na mecz z Sixers, trener Kuester wystawił tylko 6 graczy. Bojkot mieli zorganizować weterani T-Mac, Prince, Hamilton i Big Ben, a jego celem jest zmuszenie władz klubu do zwolnienia Kuestera. Od dawna wiadomo, ze realizacje pomiędzy zawodnikami Pistons a trenem, mówiąc delikatnie, nie są najlepsze. Podobno już przed ASW planowali tego typu protest, ale doszły do nich plotki, że Kuester zostanie zwolniony i odpuścili. Trener jednak się nie zmienił, a podczas trade deadline Joe Dumars nie wytransferował Hamiltona i Prince’a, co podobno jeszcze pogorszyło sytuację w zespole. Oczywiście najbardziej niezadowolony ma być Rip, chociaż z drugiej strony miał on możliwość przejścia do Cavs i dostania od nich buyoutu. Wtedy mógłby jako wolny agent przejść do drużyny walczącej o tytuł. Jednak Hamilton nie chciał wykupienia swojego kontraktu i do transferu z Cavs nie doszło. Trudno powiedzieć dlaczego się na to nie zdecydował, tym bardziej, że nie potrafi dogadać się z trenerem i od dłuższego czasu w Pistons już prawie w ogóle nie gra. W efekcie całego zamieszania, w Filadelfii wystąpiło tylko 6 zawodników i Pistons łatwo przegrali z Sixers. Najlepszym zawodnikiem gości był Byum, zdobył 29 punktów i grał pełne 48 minut. Natomiast weterani, którzy zorganizowali protest mieli powody do radości, gdy Kuester w drugiej kwarcie został wyrzucony z boiska za 2 faule techniczne. T-Mac i koledzy bardzo dobrze bawili się wtedy na ławce. Tymczasem w kolejnym meczu przeciwko Jazz, nie grali już tylko McGrady, Prince, Hamilton i Wallace (on z powodu śmierci brata). Reszta była do dyspozycji trenera, a Stuckey i Daye, którzy spóźnili się na piątkowy shootaround, rozegrali świetnie spotkanie prowadząc Pistons do zwycięstwa. Stuckey zanotował 28 punktów, 8 asyst i 5 zbiórek, a Daye w czwartej kwarcie zdobył 11 ze swoich 18 punktów. Tym razem Kuester mógł liczyć na swoich graczy i nie potrzebował wcale weteranów.

W międzyczasie pojawiły się informacje, że ‘protest’ został rozdmuchany przez media i w piątek wszyscy zawodnicy poza Hamiltonem mieli usprawiedliwioną nieobecność. Trudno jednak w to do końca uwierzyć, zwłaszcza gdy ogląda się jak zawodnicy śmieją się z Kuestera, gdy został on wyrzucony z meczu z Sixers. Wiadomo, że jest problem na linii trener – zawodnicy i Kuester będzie musiał wcześniej czy później odejść. Może teraz Pistons jeszcze go nie zwolnią, żeby nie było to efektem protestu, ale atmosfera w drużynie jest już tak fatalna,że dłużej trwać nie może. Najlepiej gdyby Kuester oszczędził wszystkim dalszych problemów i sam zrezygnował.

4) Debiuty w nowych barwach
Początki gry w barwach Nets nie są łatwe dla Williamsa. Jego nowa drużyna w ostatnich dniach grała ze Spurs i z Rockets, a on nie był w stanie uchronić ich przed porażkami. W obu meczach D-Will bardzo dobrze spisywał się pod względem asyst, najpierw zaliczył ich 12, a później 17. Jednak ma ogromne problemy ze zdobywaniem punktów, co jest spowodowane urazem nadgarstka. W spotkaniu ze Spurs zdobył 14 punktów ze skutecznością 38% z gry, natomiast w Houston 15 trafiając tylko 25% swoich rzutów. Ani razu nie trafił jeszcze za trzy (0/7).

Natomiast Harris miał bardzo udany debiut w barwach Jazz. W spotkaniu z Pacers wchodząc z ławki zanotował 14 punktów, 7 zbiórek i 5 asyst i przyczynił się do pierwszego zwycięstwa drużyny z Salt Lake City pod wodzą trenera Corbina. W kolejnym meczu Harris był już w pierwszej piątce, miał 17 punktów i 12 asyst, ale Jazz przegrali z Pistons. Tymczasem Favors w pierwszym meczu miał 6 punktów i 3 zbiórki, a w drugim 10 punktów i 2 zbiórki.

Thornton całkiem udanie rozpoczął swoją grę w Sacramento. W starciu z Bobcats zdobył 14 punktów, a przeciwko Grizzlies 15.

Tymczasem Landry w swoim pierwszym meczu w Hornets przez 27 minut miał tylko 4 punkty (1/5 z gry) i 5 zbiórek. W kolejnym meczu było lepiej, 13 punktów i 3 zbiórki, ale jego drużyna przegrała z Rockets.

Bibby, czyli Agent Double-Zero, jak na razie w barwach Wizards zdobył tylko 2 punkty w 2 meczach. Z 9 rzutów z gry trafił tylko jeden. Miał natomiast w sumie 8 asyst.

Hinrich w swoich dwóch pierwszych meczach w Hawks zdobywał po 8 punktów. Poza tym, w starciu z Warriors miał jeszcze 3 asysty i 3 zbiórki, a w pojedynku z Blazers 4 zbiórki.

Krstic już w pierwszym meczu w barwach Celtics wyszedł w pierwszej piątce. Przez 21 minut gry zdobył 9 punktów, zebrał 6 piłek, ale miał też 5 fauli. Green rozpoczął spotkanie na ławce, ostatecznie na boisku spędził 18 minut i zdobył w tym czasie 7 punktów, a Celtics pokonali Clippers.

Pierwszego meczu w koszulce Blazers, Wallace nie zaliczy do udanych. Swoje 9 punktów zdobył trafiając tylko 4 z 12 rzutów z gry, do tego dołożył 5 piłek, a jego nowa drużyna przegrała z Hawks.

5) Najlepsze występy weekendu
Love pobił osiągnięcie Mosesa Malone’a z sezonu 82/83 i w spotkaniu z Warriors przedłużył swoją serię kolejnych meczów z dobule-double do 46. Po ostatnich dwóch słabszych występach, w starciu z Warriors, Love zagrał fantastycznie i pomógł Wolves przerwać serię 7 porażek. Zdobył 37 punktów (61.5% z gry) i zebrał 23 piłki. Już po raz 4 w tym sezonie zaliczył co najmniej 30 punktów i 20 zbiórek. Ustanowił także rekord klubu z Minneapolis pod względem oddanych (23) i celnych (18) rzutów wolnych w jednym meczu.

W piątek Wade stoczył pojedynek strzelecki z Youngiem. Lider Heat zdobył 41 punktów (67% z gry) prowadząc swoją drużynę do zwycięstwa, podczas gdy Young nie był od niego o wiele gorszy i ostatecznie miał 38 punktów (63% z gry, 6/8 za trzy). Warto dodać, że był to 32 mecz Wade’a w karierze z dorobkiem co najmniej 40 punktów, a już po raz 5 osiągnął tę granicę przeciwko Wizards.

Howard zdobywał 10 punktów w każdej kwarcie meczu z Thunder i zapewnił Magic pewne zwycięstwo w tym ważnym meczu. Ostatecznie Howard zdobył 40 punktów trafiając 16 z 20 rzutów z gry, poza tym zebrał 15 piłek i zaliczył 6 bloków. Tymczasem w spotkaniu z Bobcats, Magic wystarczyło 20 punktów i 10 zbiórek ich lidera, by ponownie wygrać. Był to już 10 mecz z rzędu, w którym Howard zanotował statystyki na poziomie 20-10.

Ginobili zdobył najwięcej w sezonie 35 punktów(45% z gry), prowadząc Spurs do zwycięstwa z Grizzlies. Aż 18 punktów miał w czwartej kwarcie, którą jego drużyna wygrała 36-25. Poza tym, Manu zaliczył 8 asyst i 6 zbiórek.

6) Lakers lepsi od Thunder
Po fatalnym występie w Orlando, Thunder czekał kolejny bardzo trudny mecz. Przed własną publicznością zmierzyli się z Lakers. Spotkanie było bardzo wyrównane, a Durant i Westbrook robili co mogli, by zapewnić swojej drużynie zwycięstwo w tym prestiżowym pojedynku. Jednak w decydujących akacjach Lakers pokazali gospodarzom, że jeszcze przed nimi sporo pracy, by osiągnąć ten najwyższy poziom. W pierwszej połowie gospodarze zdobyli 56 punktów trafiając aż 61% z gry, natomiast w drugiej Lakers ograniczyli ich do zaledwie 31 punktów, co jest najniższą zdobyczą Thunder w jednej połowie w tym sezonie. Bryant, mimo że w całym meczu miał problemy z dobrą obroną rywali i nie imponował skutecznością, w czwartej kwarcie trafiał ważne rzuty i poprowadził swoją drużynę do zwycięstwa. Ostatecznie miał 17 punktów i skuteczność z gry na poziomie 35%, ale w przez ostatnie 6 minut zdobył 7 punktów. Poza tym miał też 7 asyst. Bardzo dobrze wspierali go Gasol i Bynum. Hiszpan zaliczył 18 punktów i 11 zbiórek, a Bynum 16 punktów, 10 zbiórek i 5 bloków. To dobitnie pokazuje, że Thunder niezbędny jest taki zawodnik jak Perkins, który niestety na swój debiut w ich barwach poczeka jeszcze 2-3 tygodnie z powodu kontuzji kolana. Wczoraj najlepszym strzelcem gospodarzy był Westbrook, zdobył 22 punkty (50% z gry), ale aż 17 w pierwszej kwarcie. W drugiej połowie był już znacznie mniej widoczny. Na swoim koncie miał też 6 zbiórek i 6 asyst. Tymczasem Durant zdobył 21 punktów (40% z gry) i po raz kolejny potwierdził, że nie jest crunch time playerem pudłując rzut za trzy, który mógł doprowadzić do remisu w ostatnich sekundach.

7) Roy is back
Po porażce z Lakers po dogrywce, w kolejny meczu Blazers ponownie musieli rozegrać dodatkowe 5 minut. Tym razem okazali się lepsi i pokonali Nuggets. Bohaterem tego spotkania był Roy, dla którego był to dopiero drugi występ po powrocie po kontuzji. Roy na razie miał grać tylko 15 minut w każdym meczu, ale w tym spędził na parkiecie 24, ponieważ czuł się dobrze, co potwierdza także fakt, iż zdobył 18 punktów. Ale co najważniejsze, Roy trafił decydującą trójkę na 5.8 sekund przed końcem czwartej kwarty, która doprowadziła do dogrywki. Może ma on problemy z kolanami, ale nie zapomniał jak się rzuca i w tych kluczowych momentach Blazers nadal mogą na niego liczyć.

[yframe url='http://www.youtube.com/watch?v=X3joFlclNz0']

8 ) Haddadi i Stephenson
Hamed Haddadi i Lance Stephenson – o tych zawodnikach właściwie się nie słyszy, ponieważ większość czasu spędzają na ławce, ale po tym weekendzie warto o nich wspomnieć.

Po odejściu Thabeeta, Haddadi przesunął się do roli drugiego centra w Memphis i może liczyć teraz na trochę więcej minut gry. W spotkaniu z Kings grał najdłużej w karierze – 21 minut i świetnie ten czas wykorzystał. Irańczyk zdobył 10 punktów (5/11 z gry), zebrał rekordowe w swojej karierze 10 piłek i zaliczył 2 bloki. Było to jego pierwsze double-double w już prawie 3-letniej karierze w NBA. Wcześniej w tym sezonie wystąpił tylko w 14 meczach i najdłużej grał niecałe 8 minut. Jednak już dzień po tym rekordowym występie, w starciu ze Spurs Haddadi znowu przesiedział cały mecz na ławce.

Stephenson został wybrany w ostatnim drafcie w drugiej rundzie przez Pacers i bardzo szybko o nim usłyszeliśmy, jednak nie w kontekście jego gry, a problemów i oskarżeń o pobicie. Jest on głębokim rezerwowym w Indianie i aż do tej niedzieli musiał czekać na swój debiut w NBA. Czekał aż 57 meczów. W 58. wreszcie pojawił się na boisku i grał 4 minuty, w tym czasie zaliczył 2 punkty i 2 asysty.

9) Zdjęcie dnia – zawodnicy w nowych barwach

10) Najlepsze akcje niedzieli

[yframe url='http://www.youtube.com/watch?v=Wx5zhNqlh2w']