NCAA da się lubić!

Kosi

Ta przerwa trwała zdecydowanie zbyt długo. I nie będę zwalał całej winy na chorobę, jaka mnie dopadła w ostatnim czasie. Jestem leniwy. Tzn. czasem mam problemy z motywacją i lubię odkładać wszystko na ostatnią chwilę. Postanowiłem z tym walczyć i mam nadzieję, że moje wpisy będą pojawiały się znacznie częściej. Czy mi uda, ocenicie sami.

Zdaję sobie sprawę, że NCAA nie jest najpopularniejszą ligą w Polsce, a jedynie podczas March Madness wzrasta zainteresowanie tymi rozgrywkami. Nawet łatwiejsza dostępność do meczy dzięki stacji ESPN America nie wiele tu zmieniła. Ligę uniwersytecką ogląda niewielu, a ja dołączając do blogerów Czwartej-Kwarty mam zamiar to zmienić.

NCAA daje nam możliwość śledzenia rozwoju przyszłych gwiazd NBA, ale także zawodników których za kilka lat będziemy mogli oglądali w Europie i Polsce. Jest ostatecznym egzamin dla młodych graczy, którzy bardzo często na własnych błędach uczą się podejmowania prawidłowych decyzje i sprawdzają w nowych rolach. Rozstrzyga czy dany zawodnik jest gotowy do profesjonalnej koszykówki. Jednak to tak naprawdę tylko jeden poboczny powód…

Czy widzieliście w ostatnich latach w NBA, by jednocześnie na parkiecie leżało 3-4 graczy walczących o piłkę? Prawdopodobnie rzadko. W NCAA to codzienność. Zaangażowanie, poświęcenie i walka do ostatnich sił to cechy, które wyróżniają tę ligę spośród wszystkich innych. Nigdzie indziej zawodnicy nie wkładają tyle serca do gry. Można to porównać do sytuacji kiedy zawodnik NBA jest w „contract year” i wznosi się na wyżyny swoich umiejętności. W NCAA wszyscy są w „contract year”. Wszyscy pracują na swoje nazwiska i ewentualne przyszłe kontrakty.

• Bardzo często czytamy o zawodnikach zostających po treningach, rzucających do późnych godzin, oddających setki i tysiące rzutów. W NCAA takich przypadków również nie brakuje. Tylko jak sobie z tym poradzić, kiedy trzeba łączyć treningi z nauką? Kim English z Missouri kilka razy nocował na hali, by oprócz ćwiczenia po treningu, mógł także poćwiczyć przed zajęciami następnego dnia i nie musiał tracić czasu na dojście do hali. Prawdopodobnie niezbyt to zdrowe, ale jak potem takiemu zawodnikowi nie kibicować?
• Co myśli trener kiedy najważniejszy rzut meczu oddaje pierwszoroczniak, który dodatkowo na boisku znalazł się tylko dlatego, że czterech jego kolegów musiało opuścić parkiet z powodu pięciu przewinień? Nie trudno się domyśleć. Takie zdarzenie miało miejsce rok temu w spotkaniu Villanova z George Mason. Isaiah Armwood na 17 sekund przed końcem meczu trafił za trzy dając swojej drużynie jednopunktowe prowadzenie i jak się okazało nie tylko był to rzut dający zwycięstwo Villanova, ale także jego pierwsze punkty na parkietach uniwersyteckich.

Dwa różne przypadki, ale bardzo dobrze ukazują wyjątkowość NCAA. Podobnych historii jest znacznie więcej, a wystarczy tylko odpowiednio zagłębić się w temat.

Możecie powiedzieć, że poziom jest nieporównywalnie niższy niż w NBA, możecie się przyczepić do często chaotycznej gry, możecie znaleźć wiele minusów NCAA i oczywiście nie pozostanie mi nic innego jak tylko się zgodzić. Ale wiecie co? Dla mnie to kolejny powód dla którego częściej oglądam ligę uniwersytecką. Nie chcę oglądać zawodników, którzy swoją budową przypominają gladiatorów lub herosów, a ich akcję często wyglądają zbyt nieprawdopodobnie. Wolę oglądać graczy, którzy przypominają przeciętnego człowieka, którzy na boisku popełniają nawet proste błędy, ale w każdą kolejną minutę spędzoną na parkiecie wkładają całe swoje serce. Lubię po prostu oglądając mecz pomyśleć: „tą akcję zagrałbym inaczej”, „w tej sytuacji postąpiłbym inaczej”.

Oczywiście NCAA nie jest idealna ligą i jak wszędzie zdarzają się lepsze i gorsze mecze. Są spotkania, w których Rotnei Clarke zdobywa 51 punktów trafiając 13 na 17 rzutów za trzy, a Chris Singleton notuję 22pkt, 11zb, 10prz, 6as i 4bl. Ale są też mecze, o których chcemy jak najszybciej zapomnieć. Ta nieprzewidywalność wynikająca z młodego wieku graczy dla mnie czyni ligę jeszcze bardziej atrakcyjniejszą. Nigdy nie wiadomo, co się wydarzy.

Jeśli już udało mi się kogoś przekonać, to pozostaje mi tylko napisać jak wybierać mecze, by przed wcześnie się nie zniechęcić. Obecnie to chyba największy problem dla przeciętnego fana, ale wbrew pozorom nie jest to takie trudne, a wszystko zależy jedynie od tego, czego oczekujemy.

Najlepiej jednak poszukać meczy pomiędzy drużynami z 6 największych konferencji (ACC, Big12, Big East, Big Ten, PAC-10, SEC) lub spotkań pomiędzy rozstawionymi ekipami. Można też szukać pojedynków z udziałem najlepszych graczy danej konferencji, czy całej ligi lub z zawodnikami typowanymi na pierwszą rundę zbliżającego się Draftu. Jednak jeśli uda nam się znaleźć spotkanie łączące wszystkie trzy warunki możemy być pewni świetnego widowisko.

Właśnie dziś o 22:00 zagra Kansas State z Virginia Tech, a dwie godziny później Florida z Ohio State. Oba mecze będzie można obejrzeć na ESPN America i moim zdaniem koniecznie trzeba je zobaczyć. Podobnie zresztą jak czwartkowy pojedynek Illinois z Texas. I nawet jeśli ten wpis Was nie przekonał usiądzie dziś wieczorem przed telewizorem lub komputerem i przekonajcie się, że naprawdę warto czasem zrezygnować z NBA na rzecz NCAA.

Świadomie nie wspomniałem o fantastycznych kibicach, niemal fanatykach swoich drużyn, co udowodnili ostatnio fani Kentucky. Bilety na pierwszy oficjalny trening Wildcats rozeszły się w niecałą godzinę. Ponad 22 tysiące ludzi przyszło obejrzeć zwykły trening.
Świadomie nie wspomniałem o bogatej tradycji, rywalizacji wielkich uczelni przyciągających tysiące na trybuny i miliony przed telewizory (np. Duke z North Carolina) czy o trenerach, którzy przez 30 lub więcej lat pracy w jednej drużynie stali się symbolami uczelni (np. 34 lata Jima Boeheima na stanowisku trenera Syracuse).
Świadomie nie wspomniałem o NCAA Tournament, gdzie drużyny walczące o mistrzostwo nie mogą pozwolić sobie na najmniejszą wpadkę, a każda ewentualna przegrana eliminuje ich z dalszej gry.

To musicie odkryć sami. Podobnie jak uczyniłem to ja. Będąc fanem NBA zakochałem się w NCAA od pierwszego meczu, jaki miałem przyjemność oglądać. Z każdym kolejnym spotkaniem ta miłość ewoluowała i obecnie to właśnie rozgrywki uniwersyteckie są u mnie na pierwszym miejscu. To im poświęcam większość swojego wolnego czasu. Oczywiście nie oczekuję takiego samego zainteresowania NCAA z Waszej strony, ale jeśli uda mi się przekonać choć jedną osobę do śledzenia tych rozgrywek nie tylko w marcu, ale także w grudniu, czy styczniu będę w pełni usatysfakcjonowany.