Czwarta-Kwarta.com: Charlie Villanueva

Przed NBA
Po zakończeniu szkoły średniej, gdzie Villanueva był wyróżniającym się zawodnikiem, początkowo zgłosił chęć przystąpienia do draftu 2003. Potem jednak wycofał się i zdecydował na grę na uniwersytecie Connecticut. W swoim pierwszym sezonie był ważnym rezerwowym, odnotowywał średnio 8.9 punktów, 5.3 zbiórek i 1.5 bloków i został wybrany do drużyny najlepszych debiutantów swojej konferencji. Natomiast w turnieju NCAA jego drużyna prowadzona przez takich zawodników jak Emeka Okafor i Ben Gordon, doszła do finału Final Four i sięgnęła po mistrzostwo. Villanueva nie odegrał znaczącej roli w finałowym meczu, na parkiecie przebywał tylko 7 minut, a w swoich statystykach miał zaledwie po jednej asyście i zbiórce. W drugim roku gry był już podstawowym zawodnikiem drużyny i znacznie poprawił swoje indywidualne osiągnięcia. Jego średnie wyniosły 13.6 punktów, 8.3 zbiórek i 1.8 bloków. Podczas turnieju prezentował się jeszcze lepiej odnotowując 19 punktów i 9.5 zbiórek, ale tym razem Connecticut nie powtórzyli sukcesu z poprzedniego roku i nie obronili mistrzostwa. Po zakończeniu tego sezonu Villanueva postanowił zrezygnować z dalszej gry na uczelni i przystąpił do draftu 2005.

Draft
Przed draftem jego notowania nie były zbyt wysokie. Na uniwersytecie grał bardzo dobrze, ale do końca nie potwierdził swojej wartości i nie wszyscy byli pewni jego prawdziwych możliwości. Mimo, to Raptors mający wysoki, siódmy numer zdecydowali się postawić na niego. Większość ekspertów w tym momencie bardzo krytykowało tą decyzję, uznając, że jest to zbyt wysoki numer jak na tego zawodnika.

NBA

2005/06
Rozpoczynając swoją profesjonalną karierę, Villanueva staną przed wyzwaniem udowodnienia, że był wart numeru siódmego. Władze klubu z Toronto długo nie musiały czekać by, utwierdził on ich w przekonaniu, że podczas draftu nie popełnili błędu. Już w swoich szóstym meczu Villanueva wchodząc z ławki zdobył ponad 20 punktów, a potem powtórzył to w kolejnym spotkaniu. W roli rezerwowego występował przez pierwsze 45 spotkań. Później trener Sam Mitchell zrezygnowała z wystawiania w pierwszej piątce Joey'a Grahama, a Jalen Rose został oddany do Knicks, co otworzyło możliwość gry w wyjściowym piątce Villanuevie. Podstawowym zawodnikiem był przez ostatnie 36 meczów, grając zarówno na trójce jak i na czwórce. Dobre występy w pierwszej części rozgrywek dały mu miejsce w drużynie debiutantów podczas Rookie Challenge. Villanueva rozpoczął ten mecz z ławki i grał w sumie przez ponad 27 minut, w tym czasie zdobył 18 punktów i 12 zbiórek, będąc najlepszym zawodnikiem swojej drużyny. To był początek drugiej części sezonu, która była dla niego jeszcze lepsza. Pod koniec marca w meczu w Milwaukee zdobył aż 48 punktów, co jest rekordowym osiągnięciem dla pierwszoroczniaka grającego dla Raptors. Warto również dodać, że ta imponująca zdobycz była najwyższą uzyskaną przez debiutanta od czasów Iversona, który w 1997 miał 50 punktów. Natomiast kilka dni później pobił kolejny rekord debiutantów w historii klubu z Kanady zbierając 18 piłek. Tym samym potwierdził, że jest bardzo dobrym zawodnikiem i postawienie na niego w drafcie było świetną decyzją. Jego średnie w sezonie wyniosły 13 punktów, 6.4 zbiórek i 1.1 asysty przez 29.1 minut gry. Wśród debiutantów plasował się na drugim miejscu zarówno pod względem punktów jak i zbiórek. Doceniono to w głosowaniu na najlepszego debiutanta, w którym zajął on drugie miejsce, wyprzedził go jedynie Chris Paul. Znalazł się również w pierwszej piątce najlepszych pierwszoroczniaków. W sumie wystąpił w 81 meczach, 49 zakończył z dwucyfrowym dorobkiem punktowym, 15 razy zebrał co najmniej 10 piłek, a 12 razy odnotował double-double.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 48 REB: 18 AST: 4 BLK: 4 STL: 4

2006/07
Mimo świetnego sezonu debiutanckiego, Raptors przed tymi rozgrywkami zdecydowali się oddać swojego młodego zawodnika w zamian za bardzo dobrego, ale mającego ciągłe problemy ze zdrowiem TJ'a Forda. Ta decyzja była przede wszystkim związana z pozyskaniem w drafcie 2006 z numerem jeden Bargnani'ego. Mieli wtedy w składzie za dużo wysokich zawodników i uznali, że mogą zrezygnować z Villanuevy. W efekcie, swój drugi rok gry w NBA rozpoczął on w Milwaukee. Od początku sezonu był podstawowym silnym skrzydłowym Bucks i prezentował się bardzo dobrze zaliczając średnio 15 punktów i 8.4 zbiórek w pierwszych siedmiu meczach. Niestety w ósmym spotkaniu doznał urazu łokcia i opuścił 10 następnych. W grudniu wrócił na kilka spotkań, ale ponownie przeszkodziły mu problemy zdrowotne, tym razem z barkiem. Z tego powodu na początku opuścił jeden mecz, później jednak nie był jeszcze w pełni zdrowy i został przesunięty do roli rezerwowego. Natomiast na początku stycznia ten uraz zmusił go do dłużej absencyj, wrócił pod koniec tego miesiąca i wytrzymał do połowy marca. Wtedy problemy z barkiem ponownie się nasiliły i nie zagrał już do końca sezonu. Ostatecznie wystąpił tylko w 37 spotkaniach, w tym 17 razy w pierwszej piątce. Niestety kontuzje sprawiły, że nie był on w najwyższej formie i w efekcie miał gorsze statystyki niż rok wcześniej - 11.8 punktów i 5.8 zbiórek przez 25.2 minut gry. W 22 meczach miał na swoim koncie przynajmniej 10 punktów, 6 razy zebrał co najmniej 10 piłek i za każdym razem miał wtedy double-double.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 26 REB: 13 AST: 4 BLK: 2 STL: 4

2007/08
Po wcześniejszym nieudanym sezonie, w tym roku Villanueva próbował odbudować swoją wysoką formę i ponownie wywalczyć silną pozycję w zespole. Przez większość rozgrywek był rezerwowym, dopiero w lutym trener Krystkowiak zdecydował się wystawić go w pierwszej piątce. W roli zmiennika Villanueva spisywał się bardzo dobrze i był ważnym zawodnikiem Bucks. Jego statystyki ponownie były niższe niż w debiutanckim sezonie, ale było to efektem jego roli w drużynie. W sumie wystąpił w 76 meczach, w tym 31 razy w wyjściowym składzie. Na parkiecie przebywał średnio 24.1 minut odnotowując 11.7 punktów, 6.1 zbiórek i 1 asystę. 44 razy miał przynajmniej 10 punktów, 10 razy miał dwucyfrową zdobycz zbiórek, a 9 razy zaliczył double-double. Nie były to rozgrywki jakich wszyscy od niego oczekiwali, jednak po problemach zdrowotnych, Villanueva potrzebował czasu, by się odbudować i w tym sezonie jeszcze nie był gotowy do lepszej gry.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 38 REB: 16 AST: 3 BLK: 2 STL: 2

2008/09
Ten sezon Villanueva rozpoczął w pierwszej piątce. W tej roli występował w pierwszych 8 meczach i co prawda 5 razy zdobył ponad 10 punktów, ale trener Skiles zdecydował się na zmianę i przesunął go na rezerwę. Głównym powodem tej decyzji była nie najlepsza gra Villanuevy w defensywie, co jest bardzo ważne w taktyce Skilesa. Jako zmiennik grał on bardzo dobrze i przez pewien okres był jednym z najlepszych rezerwowych w lidze. Później jednak Bucks zostali zdziesiątkowani przez kontuzje i Villanueva wrócił do roli zawodnika wyjściowego. Podczas nieobecności Redda i Boguta, razem z Jeffersonem był czołowym strzelcem Bucks. To dzięki jego świetnej grze osłabiona drużyna z Milwaukee długo miała szansę na awans do playoffs. Jego statystyki wyniosły 16.2 punktów, 6.7 zbiórek i 1.8 asyst (najwyższe średnie w karierze w tych trzech elementach) przez 26.9 minut gry. Był to najlepszy sezon w karierze Villanuevy, wreszcie nie miał poważnych problemów zdrowotnych i zagrał lepiej niż podczas bardzo udanych debiutanckich rozgrywek. Ostatecznie wystąpił w 78 meczach, z czego 47 razy w pierwszej piątce, 60 spotkań zakończył mając przynajmniej 10 punktów (w tym 27 razy miał ich co najmniej 20), 15 razy zebrał przynajmniej 10 piłek, a double-double odnotował w 14 meczach.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 36 REB: 15 AST: 6 BLK: 4 STL: 3

Podsumowanie
Villanueva od początku swojej kariery w NBA udowadnia, że zasłużył sobie na wysoki numer w drafcie, a Raptors wiedzieli co robią decydując się na niego. Niestety jego rozwój został przyhamowany przez kontuzje, to przez nie miał dwa słabe sezony i grał gorzej niż na samym początku. Dopiero w tegorocznych rozgrywkach poczynił postęp i zaczął grać na bardzo wysokim poziomie. Jeśli w następnych latach nie będzie miał już problemów ze zdrowiem może stać się czołowym zawodnikiem swojej drużyny. W Bucks nie ma dla niego dużych perspektyw, ponieważ nie jest on faworytem Skilesa i wydaje się, że zmiana drużyny mogłaby mu pomóc. Jego kontrakt jest jeszcze ważny do końca następnego sezonu, jeśli Bucks nie zdecydują się na transfer, Villanueva powinien w przyszłych rozgrywkach potwierdzić swoja duże umiejętności i wejść na rynek wolnych agentów jako bardzo wartościowy gracz.

Silne strony
może grać zarówno jako PF jak i SF, umiejętności strzeleckie

Słabe strony
obrona

Ciekawostki
:: Pełne imię: Charlie Alexander Villanueva
:: Pseudonimy: Charlie V, CV, CV31, Big Smooth, Skillanueva i Versatile Villanueva
:: Jego rodzice pochodzą z Dominikany, dlatego ostatnio zmienił on obywatelstwo, by mógł reprezentować barwy Dominikany. Warto przypomnieć, że w 2004 w mistrzostwach świata w koszykówce do lat 21 grał on w reprezentacji USA, która zdobyła wtedy złoty medal.
:: Cierpi na chorobę skóry, która powoduje utratę włosów. Jest przedstawicielem fundacji zajmującymi się osobami z tą dolegliwością. Za swoją działalność społeczną został nagrodzony w 2006 nagrodą NBA Community Assist Award.
:: Jego ulubiony zawodnikiem był Reggie Miller, dlatego tak jak on nosi numer 31
:: W szkole średniej grał razem z Luolem Dengiem i Smushem Parkerem
:: Na uniwersytecie grał z takimi zawodnikami jak: Emeka Okafor, Ben Gordon, Josh Boone, Rudy Gay, Hilton Armstrong i Marcus Williams

MIN	PTS	FG%	3P%	FT%	REB	AST	BLK
26.5	13.4	45.1	32.7	78.9	6.3	1.2	0.6