Czwarta-Kwarta.com: Bo Outlaw

Przed NBA
Swoją uczelnianą karierę Outlaw rozpoczął w South Plains Junior College. W pierwszym roku gry odnotowywał średnio 12.1 punktów i 9.6 zbiórek, w kolejnym sezonie miał odpowiednio 13.2 i 10.9. W następnym roku przeniósł się Uniwersytet Houston. Przejście na większą uczelnię i do lepszej drużyny sprawiło, że jego statystyki były trochę niższe: 11.9 punktów i 8.2 zbiórek. Ostatni sezon gry na uniwersytecie był dla niego najlepszym w uczelnianej karierze, zaliczał średnio 16.2 punktów i 10 zbiórek. Przez dwa lata spędzone w Houston, Outlaw imponował przede wszystkim wysoką skutecznością rzutów z gry. Był liderem dywizji w tym elemencie w dwóch sezonach, odnotowując najpierw 68.4%, później 65.8%. Po zakończeniu nauki zdecydował się na przystąpienie do draftu NBA 1993, ale nie został wybrany przez żadną drużynę. To zmusiło go do rozpoczęcia profesjonalnej kariery w Europie. Podpisał kontrakt z hiszpańska drużyną Estudiantes. Jednak długo tam nie pograł i szybko przeniósł się do CBA. Przez połowę rozgrywek występował w zespole Grand Rapids Hoops, gdzie wyróżniał się bardzo dobrą grą w defensywie, będąc pierwszym blokującym ligi z średnią 3.8. Poza tym, na swoim koncie miał przeciętnie 13 punktów i 10.9 zbiórek. Mimo że w CBA spędził tylko pół roku, pod koniec sezonu doceniono jego grę i został wybrany do drużyny najlepszych debiutantów, obrońców i drugiej drużyny najlepszych zawodników CBA.

NBA

1993/94
Dobre występy Outlawa w CBA sprawiły, że zwrócili na niego uwagę Clippers, którzy szukali wzmocnienia swojej ławki na pozycje podkoszowe. W połowie lutego podpisali z nim 10-dniowy kontrakt. Pierwszy raz na parkiet Outlaw wyszedł 15 lutego w meczu z Lakers. Przez 22 minuty zanotował 13 punktów i 7 zbiórek. Natomiast już swoje trzecie spotkanie rozpoczął od pierwszej minuty. W sumie, w trzech pierwszych meczach odnotowywał średnio 10.3 punktów i 7.7 zbiórek. Tym samym, Bo udowodnił, że może być przydatny dla swojej drużyny, dlatego zaproponowano mu drugi 10-dniowy kontrakt, a później umowę do końca sezonu. Ostatecznie w barwach zespołu Clippers, Outlaw zagrał w 37 meczach, z czego 14 razy w pierwszej piątce. Na parkiecie przebywał średnio 23.5 minut, co dla debiutanta niewybranego w drafcie było świetnym wynikiem. Zaangażowanie i waleczność Outlawa sprawiły, że trener Weiss często korzystał z jego usług. Jego średnie w tym sezonie wyniosły 6.9 punktów, 5.7 zbiórek, miał również po jednym bloku i przechwycie. Już od samego początku imponował wysoką skutecznością rzutów z gry, która wynosiła 58.7%. W sumie w 10 spotkaniach miał na koncie co najmniej 10 punktów, w 4 przynajmniej 10 zbiórek, a 3 razy zaliczył double-double.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 19 REB: 14 AST: 5 BLK: 4 STL: 4

1994/05
Przed tym sezonem Outlaw podpisał kontrakt z Clippers na trzy następne lata za ligowe minimum. Pod wodzą trenera Fitcha dostawał trochę mniej czasu gry, poza tym, mimo niezbyt imponujących warunków fizycznych często występował jako center. W połowie grudnia head coach dał mu szansę gry w wyjściowej piątce, w roli podstawowego zawodnika zagrał w 31 z 32 kolejnych spotkań. Później jednak trener ponownie zmienił piątkę i do końca rozgrywek Outlaw nie rozpoczął już żadnego meczu od pierwszej minuty. Ostatecznie wystąpił w 81 meczach i grał średnio 20.4 minut. 13 razy miał na koncie przynajmniej 10 punktów, a tyko dwa razy przynajmniej 10 zbiórek. Jego statystyki były trochę niższe pod względem punktów (5.2), zbiórek (3.9) i skuteczności (52.3%). Poprawił się natomiast w przechwytach (1.1), a przede wszystkim w blokach, odnotowując ich 1.9 był najlepszym graczem Clippers w tym elemencie. Tym samym pokazał swoje duże umiejętności obronne.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 14 REB: 11 AST: 6 BLK: 9 STL: 4

1995/96
Po udanych dwóch pierwszych sezonach wydawało się, że Outlaw w LA będzie z każdym rokiem coraz ważniejszym graczem. Jednak w tych rozgrywkach jego rola była znacznie mniejsza niż wcześniej. Do Clippers dołączyli podkoszowi zawodnicy Bison Dale i Rodney Rogers, poza tym, po opuszczeniu prawie całych wcześniejszych rozgrywek do zdrowia wracał Stanley Roberts. To spowodowało, że Outlaw pojawiał się na parkiecie na krótki czas i średnio grał 12.3 minut. W sumie wystąpił w 80 meczach, 3 razy w pierwszej piątce. Jego statystyki były znacznie niższe niż w dwóch wcześniejszych latach i wyniosły 3.6 punktów, 2.5 zbiórek i 1.1 bloku. Tak samo jak wcześniej miał wysoką skuteczność rzutów z gry - 57.5%. Ostatecznie w jednym meczu zaliczył double-double, 6 zakończył z dwucyfrowym dorobkiem punktowym, a 2 razy miał ponad 10 zbiórek.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 14 REB: 12 AST: 4 BLK: 6 STL: 4

1996/97
W tym sezonie Outalw ponownie stał się ważnym zawodnikiem drużyny z LA, ich czołowym rezerwowym. Wystąpił we wszystkich 82 meczach sezonu (25 razy w pierwszej piątce) i przebywał na parkiecie najdłużej w dotychczasowej karierze, średnio 26.8 minut. W efekcie, miał znacznie lepsze osiągnięcia indywidualne niż we wcześniejszych rozgrywkach. Zdobywał średnio 7.6 punktów, 5.5 zbiórek, 1.9 asyst i 1.7 bloków (najlepszy pod tym względem w Clippers). Miał także imponującą skuteczność rzutów z gry, która wyniosła 60.9%. Ostatecznie w 24 spotkaniach miał na koncie co najmniej 10 punktów, w 10 przynajmniej 10 zbiórek, a 5 razy zaliczył double-double. Tymi dobrymi występami i walecznością na całym boisku Outlaw pomógł Clippers awansować do playoffs, co jest bardzo rzadkim wydarzeniem w historii tej drużyny.

W rozgrywkach posezonowych Outlaw nadal był przydanym zawodnikiem, ale jego średnie 5 punktów i 4.4 zbiórek nie uchroniły Clippers przed porażką 0-3 z Jazz.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 19 REB: 12 AST: 7 BLK: 7 STL: 5

1997/98
Po tym, jak Outlaw pokazał swoją wartość na parkietach NBA przez 4 lata gry w Los Angeles, kiedy został wolnym agentem nie miał problemu ze znalezieniem sobie nowego miejsca pracy. Podpisał dwuletni kontrakt z Magic za nieco ponad $2 miliony. Przejście do Orlando okazało się świetną decyzją. Tutaj doświadczony trener Chuck Daly postawił na bardzo walecznego, energetycznego i skutecznego w obronie zawodnika. Outlaw grał zarówno jako trójka jak i czwórka i spisywał się rewelacyjnie, rozgrywając najlepszy sezon w swojej karierze. Po raz drugi z rzędu wystąpił we wszystkich meczach sezonu, z czego aż 76 razy w pierwszej piątce. Była to największa liczba spotkań w wyjściowej piątce w jednym sezonie w jego karierze. Na boisku przebywał przeciętnie 36 minut (najdłużej w karierze). Poza tym, średnie punktów (9.5), zbiórek (7.8) i bloków (2.2) były również rekordowe w całej jego karierze w NBA. Większa aktywność w ataku nie przeszkodziła mu w utrzymaniu bardzo wysokiej celności, trafiał 55.4% rzutów z gry. Poza tym miał przeciętnie 2.6 asyst i 1.3 przechwytów. Po raz pierwszy w swojej karierze zdobył także ponad 20 punktów w jednym meczu i to 6 razy. W sumie 35 razy miał dorobek przynajmniej 10 punktów, 25 razy dwucyfrową zdobycz zbiórek, a w 15 spotkaniach odnotował double-double. Natomiast w przedostatnim spotkaniu sezonu zaliczył pierwsze triple-double w swojej karierze, miał 25 punktów (10 na 11 z gry), 13 zbiórek i 10 asyst. Jego dobra gra została zauważona, w efekcie czego zajął on piąte miejsce w głosowaniu na najlepszego obrońcę rozgrywek i ósme w głosowaniu na zawodnika, który poczynił największy postęp.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 29 REB: 17 AST: 10 BLK: 5 STL: 5

1998/99
W tym sezonie Outlaw nadal był czołowym zawodnikiem Magic, ale do drużyny dołączyli Isaac Austin i Matt Harrpring, dlatego jego czas gry znacząco się skrócił (27.5 minut). W ograniczonych do 50 meczów rozgrywkach, Outlaw zagrał w 31 spotkaniach, pozostałe 19 opuścił z powodu kontuzji. Warto zwrócić uwagę, że zanim został zmuszony do pozostania poza grą w marcu, wystąpił w 199 kolejnych meczach. Jego średnie w tym sezonie wyniosły 6.5 punktów, 5.4 zbiórek, 1.8 asyst, 1.3 przechwytów i 1.4 bloków. W 10 meczach miał przynajmniej 10 punktów, 5 razy co najmniej 10 zbiórek, a dwa razy odnotował double-double.

W swoich drugich playoffs w karierze Outlaw był już wyłącznie rezerwowym i nie był w stanie znacząco pomóc Magic. W 4 meczach serii z Sixers grał średnio 20.8 minut, w tym czasie odnotowywał 4.5 punktów, 3.8 zbiórek i 2 bloki.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 16 REB: 11 AST: 4 BLK: 7 STL: 5

1999/00
Po dwóch bardzo dobrych sezonach gry w Orlando, Magic przedłużyli z nim kontrakt o kolejny rok za $2 miliony. Nowy trener, Rivers, także stawiał na Outlawa, w efekcie czego przebywał on na parkiecie średnio 28.4 minut (tylko dwóch innych zawodników Magic grało dłużej). Po raz trzeci w karierze rozegrał wszystkie spotkania w sezonie, w tym 55 w wyjściowym składzie. Na swoim koncie miał średnio 6 punktów (60.2% z gry), 6.4 zbiórki, 3 asysty (rekord kariery), 1.4 przechwytów i 1.8 bloków (trzeci rok z rzędu był liderem Magic w tym elemencie). Ostatecznie w 16 spotkaniach miał przynajmniej 10 punktów, 10 razy zebrał przynajmniej 10 piłek, a 5 razy miał double-double. Natomiast w meczu z Celtics odnotował drugie w karierze triple-double: 10pts/ 14reb/ 10ast.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 16 REB: 14 AST: 10 BLK: 7 STL: 4

2000/01
Przed tym sezonem Outlaw w końcu dostał duży, wieloletni kontrakt. Podpisał z Magic umowę na ponad $30 milionów za pięć lat. Od razu udowodnił, że zasługuje na te pieniądze i rozegrał kolejny bardzo dobry sezon, będąc czołową postacią Magic przebudowanych wokół McGrady'ego. To były jego drugie najlepsze rozgrywki w karierze. Grając średnio 31.7 minut (po raz drugi w karierze przebywał na parkiecie ponad 30 minut) odnotowywał 7.3 punktów (61.4% z gry), 7.7 zbiórek, 2.8 asyst, 1.3 przechwytów i 1.7 bloków (ponownie był najlepszym blokującym Magic). W sumie wystąpił w 80 meczach, 69 razy w pierwszej piątce, w 22 spotkaniach miał dwucyfrowy dorobek punktowy, tyle samo razy mógł pochwalić się zdobyczą co najmniej 10 zbiórek, a 11 razy zaliczył double-double.

Wysoką formę z części zasadniczej Outlaw kontynuował w playoffs, które były dla niego najlepsze w karierze. W drugim meczu serii z Bucks zdobył 17 punktów trafiając 8 z 10 rzutów, a w dwóch kolejnych spotkaniach zbierał ponad 10 piłek. Jego średnie w 4 meczach wyniosły 8.5 punktów, 10.5 zbiórek, 2.3 asysty i 1.5 bloków, a na boisku przebywał przeciętnie 33.5 minut.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 21 REB: 16 AST: 9 BLK: 7 STL: 6

2001/02
Mimo udanego wcześniejszego sezonu Outlawa, Magic zdecydowali się oddać go już na samym początku rozgrywek. Zdołał on rozegrać zaledwie 10 spotkań w drużynie z Orlando, po czym został wytransferowany do Suns w zamian za weterana z mistrzowskim doświadczeniem, Juda Buechlera. W Phoenix zarówno trener Scott Skiles jak i później Frank Johnson wykorzystywali Outlawa w rotacji, ale grał on krócej niż w Magic. Na boisku przebywał średnio 24.2 minut, krócej grał tylko w trzech pierwszych sezonach w Clippers. W związku z wymianą i brakiem kontuzji, w całym sezonie wystąpił on aż w 83 meczach (36 razy w pierwszej piątce jako zawodnik Suns). Jego średnie w tych rozgrywkach wyniosły 4.7 punktów (55% z gry), 4.6 zbiórek, 1.7 asyst i 1.1 bloków. 9 razy miał na koncie co najmniej 10 punktów, 5 razy przynajmniej 10 zbiórek, ale w żadnym spotkaniu nie udało mu się odnotować double-double (po raz pierwszy od sezonu 94/95).

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 16 REB: 15 AST: 6 BLK: 5 STL: 5

2002/03
W swoim drugim roku gry w Suns, Outlaw nadal mógł liczyć na stałe miejsce w rotacji, ale jego czas na boisku skrócił się o prawie 2 minuty (średnio 22.5), a także rzadziej pojawiał się w pierwszej piątce. W sumie wystąpił w 80 spotkaniach, z czego 20 rozpoczął od pierwszej minuty. Statystyki punktów (4.7) i zbiórek (4.6) miał takie same jak w poprzednim sezonie grając w barwach Suns. Poza tym, odnotowywał także 1.4 asyst i 0.9 bloku (pierwszy sezon, w którym miał średnią bloków poniżej 1). W całych rozgrywkach zaliczył jedno double-double, 10 razy miał przynajmniej 10 punktów, a 6 razy zebrał przynajmniej 10 piłek.

W 6-meczowej serii ze Spurs w pierwszej rundzie playoffs, Outlaw pojawiał się w każdym spotkaniu, ale ani razu nie grał dłużej niż 17 minut. W efekcie jego statystyki indywidualne był bardzo niskie - 0.7pts/ 2.2reb/ 0.8ast (11.7min).

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 19 REB: 15 AST: 6 BLK: 5 STL: 3

2003/04
Przed tym sezonem Outlaw wraz Tsaklidisem został oddany do Grizzlies w zamian za Knighta, Archibalda i Trybańskiego. Drużyna z Memphis była wtedy prowadzona przez Hubie'go Browna, który wcześniej będąc komentatorem w stacji TNT bardzo chwalił Outlawa za jego waleczności i zaangażowanie na boisku. Jednak w Grizzlies było sporo zawodników na pozycje podkoszowe, tak więc nie mógł on liczyć na długi czas gry (średnio 19.6 min). Mimo że jego minuty na parkiecie w kolejnym sezonie się skróciły, to statystyki miał porównywalne do tych z wcześniejszych rozgrywek. Odnotowywał średnio 4.6 punktów (51%), 4.2 zbiórki, 1.1 asyst, po 0.9 przechwytu i bloku. Był to piąty sezon w karierze Outlawa, w którym nie opuścił żadnego meczu. Ostatecznie tylko raz zagrał w pierwszej piątce i raz miał double-double na koncie, w 10 spotkaniach zdobył co najmniej 10 punktów, a 3 razy mógł pochwalić się dorobkiem przynajmniej 10 zbiórek.

W playoffs Outlaw zagrał we wszystkich 4 meczach Grizzlies w serii ze Spurs, ale na parkiecie przebywał krótko (15.3 min). Jego osiągnięcia w tym czasie były niewielkie, w sumie zaliczył 2 punkty, 4 zbiórki, 6 asyst, a także po 2 bloki i przechwyty.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 15 REB: 13 AST: 4 BLK: 3 STL: 4

2004/05
Przed tymi rozgrywkami Grizzlies zwolnili Outlawa, a on wrócił do Phoenix gdzie podpisał roczny kontrakt. Suns byli zupełnie innym zespołem niż ten, w którym grał 2 sezony wcześniej. Były to pierwsze pełne rozgrywki D'Antoni'ego w roli head coach ekipy z Arizony i Outlaw, nie posiadającego umiejętności ofensywnych, niezbyt pasował do stylu gry Suns. Dlatego był on głębokim rezerwowym i niezbyt często pojawiał się na parkiecie. Do tego dołożyły się również jego problemy zdrowotne, w efekcie czego wystąpił tylko w 39 meczach. Grał średnio zaledwie 5.5 minut, odnotowując 0.7 punktu i 1.4 zbiórek. Po raz pierwszy w karierze w żadnym spotkaniu nie zaliczył chociażby 10 punktów lub zbiórek.

W playoffs pojawił się tylko w jednym meczu na 2 minuty. Było to w starciu z Mavs w drugiej rundzie w pierwszym spotkaniu serii, które Suns pewnie wygrali. Na swoim koncie miał jedną asystę i przechwyt.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 4 REB: 5 AST: 1 BLK: 2 STL: 1

2005/06
Mając 34 lata Outlaw nie był już zawodnikiem, który mógł znacząco pomóc swojej drużynie na boisku. Jednak jego profesjonalne podejście do gry i dobry wpływ na partnerów sprawił, że w młodej drużynie Magic chętnie widzieli go ponownie w swoim składzie. Tym samym, po 4 sezonach przerwy Outlaw wrócił do Orlando. Te rozgrywki nie były już dla niego tak udane, jak te gdy grał w Magic kilka lat wcześniej. Ale tym razem jego rola w zespole była zupełnie inna. Był głębokim rezerwowym wspierającym z ławki młodych zawodników. W sumie wystąpił w 32 meczach zaliczając średnio 2.3 punktów i 2.4 zbiórek przez 11.1 minut gry. Tylko w 6 spotkaniach na boisku był dłużej niż 20 minut, z czego dwa wykorzystał by zdobyć przynajmniej 10 punktów.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 12 REB: 8 AST: 2 BLK: 2 STL: 2

2006/07
To był kolejny sezon Outlawa w Magic, gdzie nie był on zbyt często wykorzystywanym graczem, ale w szatni był ważną postacią i pomagał stworzyć w zespole dobrą atmosferę. Ostatecznie zagrał w 41 meczach, średnio 11.2 minut. W tym czasie zdobywał przeciętnie 2 punkty i 2.6 zbiórek. Jego skuteczność z gry - 66.7% wygląda na imponujące osiągnięcie, ale w sumie oddał zaledwie 51 rzutów.

Najlepsze osiągnięcia:
PTS: 7 REB: 7 AST: 2 BLK: 1 STL: 3

2007/08
Mając 36 lat Outlaw chciał rozegrać przynajmniej jeszcze jeden sezon w NBA. Znalazł się w składzie Magic, ale zdążył wystąpić zaledwie w 2 spotkaniach. Grał w sumie tylko 7 minut i zaliczył 4 punkty. W listopadzie Magic dokonali transferu z Lakers w ramach, którego oddali Arizę w zamian za Cooka i Evansa. W efekcie musieli zrobić miejsce w składzie i padło na Outlawa. Nie był on już w dobrej formie, miał problemy zdrowotne i Magic nie zastanawiali się długo. W ten sposób zakończyła się jego kariera w NBA.

Podsumowanie
Outlaw był zawodnikiem, który nie miał wielkiego talentu, ale na pewno miał ogromne serce do gry. Dlatego mimo że nie potrafił rzucać i punkty zdobywał właściwie wyłącznie spod kosza, to w NBA utrzymał się przez prawie 15 sezonów. Swoje barki nadrabiał dużą walecznością, poświęceniem i skuteczną grą w defensywie. Mimo niezbyt imponujących warunków fizycznych grał pod koszami i nie miał problemów w starciach ze znacznie wyższymi i silniejszymi graczami. W każdym meczu dawał z siebie wszystko, włączył o każdą piłkę i dzięki temu był przydatnym zawodnikiem. Outlaw jest przykładem typowego role playera, który nie ma imponujących osiągnięć indywidualnych, ale na parkiecie robi bardzo dużo. Poza tym, Outlaw był także świetnym zawodnikiem w szatni, jego profesjonalne podejście do gry i pozytywny charakter sprawiały, że dawał on drużynie znacznie więcej niż tylko walkę na parkiecie.

Silne strony
gra w obronie, waleczność na całym boisku

Słabe strony
rzuty wolne, gra w ataku

Ciekawostki
Pełne imię: Charles Outlaw
Pseudonim 'Bo' dała mu mama gdy był dzieckiem
W szkole średniej chciał dołączyć do sekcji pływackiej, ale trener przekonał go żeby spróbował swoich sił w koszykówce
Przez całą karierę udzielał się w akcjach charytatywnych, za co został doceniony chociażby nagrodą Rich and Helen DeVos Community Enrichment Award, którą dostał w dwóch kolejnych latach
Jego idolem był Julius Erving
W wolnym czasie lubi oglądać filmy, słuchać muzyki, grać w golfa i pływać

MIN	PTS	FG%	FT%	REB	AST	STL	BLK
22.7	5.4	56.7	52.1	4.9	1.6	0.9	1.3